مقاومت هر چه مسالمت آميز تر باشد مردم بيشتری به آن می‌‌پيوندند و بر اين اساس گسترده تر و قوی تر خواهد بود. طبعا در مقابل مقاومت مسالمت آميز گسترده نيرو‌های نظامی دچار ترديد ميشوند. ارتش و ديگر نيرو‌های نظامی در هيچ نظام استبدادی در برابر جنبش‌های آزادی خواهانه يکدست عمل نميکنند و در صورت گسترش مقاومت ملی‌بخش بزرگی‌از بدنه نيرو‌های مسلح حاضر به آلوده کردن دست خود به کشتار مردم خويش نخواهند شد و حتّی به مردم می پيوندند

اگر قلب هر يک از آرای به صندوق های ريخته شده را يک خيانت در امانت نام بگذاريم آنوقت تقلب در سی‌ميليون رای ملت چه نامی‌جز خيانت بزرگ خواهد داشت. و اين خيانت بزرگ را شخص خامنه‌ای يعنی‌کسی‌که گويا ميبايد عادل‌ترين و صادق‌ترين فرد نظام حاکم باشد مرتکب شده است. اين خيانت چنان آشکار و بزرگ است که از ديد هيچ ايرانی‌و خارجی‌ناظر بر امور ايران پنهان نيست..

احمدی نژاد و خامنه ای که با گستاخی خود را پيروز رای ملت وانمود می کنند اگر راست می گفتند چه نيازی داشتند به فيلتر کردن سايت ها، قطع ارتباطات مخالفان، اخراج روزنامه نگاران خارجی، جلوگيری از نظارت مردم در شمارش آرا، توقيف روزنامه های مستقل داخلی و آماده باش نظامی؟ چرا ايران پس از اعلام پيروزی احمدی نژاد يکپارچه اعتراض شده و نيروهای نظامی بی رحمانه مردم را سرکوب می کنند؟

خامنه‌ای و ايادی او در انجام اين خيانت روی قدرت تحميق خود و ارعاب ملت از طريق نيرو‌های مسلح حساب کرده اند.اما تاريخ نشان خواهد داد که محاسبه آنها از بيخ اشتباه بوده است . اگر مردم تهران و ساير شهرهای بزرگ در ابعاد هزاران در خيابان ها کنار هم با يستند و يا دست به تحصن و اعتصاب بزنند و مسالمت جويانه حق خود را طلب کنند که ميکنند، بدنه نيروهای مسلح نيز حاضر نخواهند شد که به دستور فرماندهی که بخواهند فرمان آتش به سوی ملت صادر کنند گوش فرا دهند.
با همين رويه ميشود ديوار اين خيانت بزرگ را بر سر خامنه ای، احمدی نژاد و ايادی آنان ويران کرد. تلاش‌های مردم به ويژه جوانان که از بامداد روز کودتا در خيابان‌ها و ميادين تهران و شهر‌های بزرگ ملت را به مقاومت همگانی می‌‌خوانند نشان ميدهد که ايران زنده است، که ايرانيان آگاهند، که ملت آماده شروع دوران نوينی در مبارزه عليه استبداد است. دورانی که با کودتای بيست و دوم خرداد آغاز می‌‌شود و تا آزادی ايران ادامه خواهد داشت. آنان که در اين مبارزه در کنار ملت هستند و خطر آن را به جان ميخرند در تاريخ جنبش دمکراسی و عدالت خواهانه ايران نام نيکی از خود به يادگار خواهند گذاشت..

اينجانب به عنوان يکی‌از فعالان دوران انقلاب بهمن ۵۸ به جوانان و فعالان آزاديخواه و عدالت جوی ايران اين تجربه را ياد آور می‌کنم که مقاومت هر چه مسالمت آميز تر باشد مردم بيشتری به آن می‌‌پيوندند و بر اين اساس گسترده تر و قوی تر خواهد بود. طبعا در مقابل مقاومت مسالمت آميز گسترده نيرو‌های نظامی دچار ترديد ميشوند. ارتش و ديگر نيرو‌های نظامی در هيچ نظام استبدادی در برابر جنبش‌های آزادی خواهانه يکدست عمل نميکنند و در صورت گسترش مقاومت ملی‌بخش بزرگی‌از بدنه نيرو‌های مسلح حاضر به آلوده کردن دست خود به کشتار مردم خويش نخواهند شد و حتّی به مردم می‌‌پيوندند..

اين که ماموران سرکوب دستور دارند وحشيانه اعتراضات مسالمت آميز را پراکنده کنند نشانه آن است که رژيم می داند اين اعتراضات ممکن است هر لحظه به يک جنبش وسيع ملی تبديل شود..

حالا زمان آن است که اصلاح طلبان در کنار ملت بايستند. آيا مير حسين موسوی، خاتمی، کروبی و احزاب اصلاح طلب اين بار تا آخر در کنار ما مردم خواهند ايستاد ؟ پاسخ به اين پرسش به زودی روشن خواهد شد.

۲۴ خرداد ۱٣٨٨
علی کشتگر