‎
نظام های خودکامه، فضايل اخلاقی را به رذايل اخلاقی و رذايل اخلاقی را به فضايل اخلاقی تبديل می کنند. دروغ (گفتن، بافتن، ساختن) بهترين و اصلی ترين فضيلت اين نوع رژيم هاست. از دروغ تغذيه می کنند و با دروغ دوام می يابند. اين نوع رژيم ها فرهنگ را به تبليغات فرومی کاهند و تبليغات را هم به دروغ پردازی تقليل می دهند.

اين نوع رژيم ها برای بقا، يک دشمن خارجی می سازند تا بتوانند حول گفتمان "دشمن" تکليف همه را روشن کنند. مطبوعات پايگاه دشمن است. روشنفکران عوامل دشمن اند. مخالفان سياسی مزدوران دشمن اند. اگر دشمن خارجی وجود نداشته باشد، اگر شرايط بحرانی و جنگی نباشد، نمی توان اجماع ملی ادعايی ساخت، مخالفان را سرکوب کرد و مطالبات اجتماعی را تا اطلاع ثانوی به تعويق انداخت. دولت ايران ضروری است با دولت آمريکا وارد مذاکره شود، ارتباط ديپلماتيک برقرار کند و در شرايط عادی به حل مسائل واقعی جامعه بپردازد. اما در اين صورت ديگر دليلی برای سرکوب علائق و منافع متنوع اجتماعی وجود نخواهد داشت. پس بايد هميشه مردم را ترساند که دشمنانی خارجی وجود دارند که به دنبال نابودی ايران هستند و مخالفانی در داخل وجود دارند که با دشمن در اين جهت همکاری می کنند.

در همين راستا صدا و سيما هر چند وقت يک بار دروغی عليه من می سازد و منتشر می کند و تکذيب آن دروغ ها هم فايده ای ندارد. در سه مورد زير به برخی از آنها اشاره می شود.

۱- صدا و سيمای جمهوری اسلامی به وسيله باشگاه خبرنگاران جوان در تاريخ ۲۶ دی ماه ۱۳۸۵ خبری تماماً جعلی منتشر می کند. سپس در تاريخ ۲۶ دی ماه خبر جعلی خود را به نقل از روزنامه اعتماد قرائت می کند. روزنامه اعتماد تکذيبه مرا در تاريخ ۳۰ دی ماه ۸۵ منتشر می نمايد.

۲- باشگاه خبرنگاران جوان در تاريخ ۷ بهمن ۸۵ خبر جعلی ديگری می سازد. روزنامه کيهان ۷ بهمن ۸۵ همان خبر دروغ را منتشر می کند. سپس اخبار ساعت ۲۰ شبکه شش در تاريخ ۱۱ بهمن ماه ۸۵ همان خبر جعلی را منتشر می نمايد.

۳- اخبار ۲۰ شبکه شش سيمای جمهوری اسلامی روز شنبه ۸ ارديبهشت ۸۶ اعلام می کند اکبر گنجی در پارلمان اروپا در شهر استراسبورگ فرانسه به نمايندگان پارلمان اروپا گفته که رژيم ايران را سرنگون کنيد، برای اين مقصود کليه روابط خود را با جمهوری اسلامی قطع و دانشجويان بورسيه ايرانی را اخراج کنيد. روزنامه جوان هم همين خبر را عيناً منتشر می کند.

اولاً: در روز سه شنبه ۲ آبان ۱۳۸۵ در پارلمان اروپا در شهر استراسبورگ سخنرانی کردم ولی معلوم نيست که چرا صدا و سيما پس از ۷ ماه به نقل اين خبر می پردازد.

ثانياً: سخنرانی علنی و در حضور خبرنگاران بود. متن کامل سخنرانی توسط بسياری از سايت ها و راديوها منتشر شد و همچنان در اينترنت قابل دسترسی است.

ثالثاً: در آن سخنرانی، همچون ديگر سخنرانی ها، ضمن مخالفت با هر گونه اقدام نظامی عليه ايران، هر گونه تحريم اقتصادی که به مردم ايران صدمه وارد کند، خواهان پشتيبانی جهان غرب از عضويت ايران در سازمان تجارت جهانی شدم.

مهمترين نکته در سخنرانی مزبور، تأييد بر مساله حقوق بشر بود. اين که حقوق بشر بايد به گفتمان اصلی روابط بين الملل تبديل شود و هر کشوری که ناقض حقوق بشر باشد، بايد محکوم گردد. در همان سخنرانی از دولت آمريکا و دولت انگليس به دليل نقض حقوق بشر به شدت انتقاد کردم. اما نقض گسترده و سازماندهی شده حقوق بشر توسط دولت ايران، موضوع ديگری است. يک نمونه از آن سرکوب گسترده زنان است و صدور احکام بسيار سنگين عليه زنان فعال و شجاع و دگرانديش.

دروغگويی فضيلت است، اگر حفظ قدرت همه چيز باشد. دروغ را از طريق تلويزيون که همه مردم می توانند آن را ببينند منتشر می کنند، ولی پاسخ آن را انتشار نمی دهند که مردم ندانند همه کار و بارشان دروغ و حليه و نيرنگ است. اين آخرين باری است که دروغ های دستگاه تبليغاتی رژيم جمهوری اسلامی ايران را تکذيب می کنم. چون به هر حال آنها همچنان به کار خود ادامه خواهند داد. اگر دولت ها ذاتی داشته باشند، دروغ و افترا، ذات دولت ايران است. اعلام وابستگی زنان، معلمانان، کارگران، دانشجويان و ديگر مخالفان به دول خارجی، نمونه ديگری از دروغ های رژيمی است که مخالف را بر نمی تابد و مخالف را دشمن فرض می کند.

* سايت روز، ۱۰ ارديبهشت ۱۳۸۶