مريم انصاری، صدای آلمان
‎ چهارشنبه ۷ تير ۱۳۸۵‏‎ ‎

امروز كنفرانس مطبوعاتى با شركت اكبرگنجى در مركز راديويى دويچه وله برگزار شد. در‎ ‎اين كنفرانس خبرنگارانی از ‏سراسر آلمان شركت كردند و سوالات خود را با وى مطرح‎ ‎كردند. گنجى پيش از پاسخ به سوالات خبرنگاران به ‏دستگيرى منصور اسانلو، رامين‎ ‎جهانبگلو و علي‌‌اكبر موسوى خوئينى اشاره كرد و تاكيد كرد كه اگر آنها آزاد نشوند‎ ‎در ‏داخل و خارج از ايران يك اعتصاب غذاى گسترده در سطح جهانى براه خواهد افتاد‎!‎
کنفرانس با خوشآمدگويی مسئول بخش آسيايی دويچه‌وله به آقای گنجی آغاز شد و پس از‎ ‎صحبت کوتاهی در مورد ‏زندگی و مبارزات وی از شرکت‌کنندگان خواسته شد تا سوالات خود‎ ‎را مطرح کنند. بحث‌ها و سئوالات شرکت‌کنندگان ‏پيرامون موضع دمکراسی و حقوق بشر در‎ ‎ايران، برنامه هسته‌ای ايران، بحث حکومت دينى و حکومت سکولار، ‏جنبش دمکراسي‌خواهی در داخل و خارج ايران و ايجاد يک رابطه فعال ميان اين دو بود. آقای گنجی در آغاز‎ ‎کنفرانس ‏گفتند که قبل از آنکه به پرسش‌های خبرنگاران پاسخ دهند، صحبتی کوتاه با جمع‎ ‎دارند که البته مخاطب اصلی اين ‏سخنان رژيم حاکم بر ايران است. اکبر گنجی سپس به نقض‎ ‎گسترده حقوق بشر در ايران و سرکوب سياسی ‏مخالفان و بازداشتهای خودسرانه اشاره کرد‎. ‎
او از جمله از اسارات آقای اوصانلو، از رهبران سنديکای کارگران که اکنون ماههاست‎ ‎بازداشت شده است و در سلول ‏انفرادی بسر مي‌برد، بازداشت آقای رامين جهانبگلو‎ (‎پروفسور فلسفه) و آقای موسوی خوئينی (نماينده جنبش ‏دانشجويی در مجلس ششم و از‎ ‎فعالان دفاع از زندانيان سياسی) نام برد. اکبر گنجی گفت‎: ‎
‎«‎روشنفکران ما، نيروهای مخالف و اصلاح‌طلبان در هرحال بيانيه‌ای داده‌ و خواستار‏‎ ‎آزادى اين چند تن شده‌اند. چند ‏روز پيش هم در تهران اجتماعی بود از همه گروهها که‎ ‎در آن خواستار آزادی آقای خوئينی شدند. تمام راههای ‏مسالمت‌آميز را ما طی کرده‌ايم‎ ‎و راهها همه بسته است. رژيم بايد اين سه تن را در اسرع وقت آزاد بکند. اگر اين‎ ‎سه‌تن در اسرع وقت آزاد نشوند، ما يک اعتصاب غذای گسترده در سطح جهانی براه خواهيم‎ ‎انداخت‎.»‎در اينجا ‏خبرنگار روزنامه «فرانکفورت آلگماينه سايتونگ» از گنجی پرسيد، منظورتان از‎ ‎ما و كسانى كه اين اعتصاب غذاى ‏گسترده را خواهند كرد که هست؟ وی گفت‎:‎
‎«‎اولين نياز ما اين است که دنيا از وضعيتی که ما در آن بسر مي‌بريم مطلع بشود‎. ‎
ايرانيان مهاجر و ايرانيان تبعيدی بسيار مي‌توانند به اين روند کمک بکنند. اما برای ساختن دمکراسی ما چاره‌ای ‏نداريم جز اينکه ايرانيان داخل و خارج کشور يک جبهه‌ی گسترده در کنار همديگر تشکيل بدهند‎.»‎اکبر گنجی تاکيد ‏کرد که در ايران و در خارج از ايران يک جنبش قوی برای دمکراسی خواهی وجود دارد که پيروان آن در سه مورد، يعنی ‏دمکراسی، آزادی و حقوق بشر وحدت نظر‎ ‎دارند. از نظر وی نقطه ضعف اين جنبش اين است که‎:‎
‎« ‎جنبش‌مان سازمان و تشکيلات ندارد. نيروهای بسيار بسيار گسترده و متنوعی در اين‎ ‎جنبش شرکت دارند. به ‏همين دليل اين جنبش رهبری هم ندارد و از فقدان رهبری رنج‎ ‎مي‌برد. ما اگر بتوانيم به جنبش‌مان سازمان بدهيم و ‏بطريقی دمکراتيک برای آن رهبری انتخاب کنيم، نهضت ما بسيار سرعت خواهد گرفت‎.»‎
گنجی در عين حال به شاخص برجسته‌ی جنبش دمکراسي‌خواهی در ايران اشاره کرد‎: ‎
‎«‎امروز در کل منطقه خاورميانه اسلامی در هر کشوری انتخابات برگزار بشود، بنيادگرايان در آن پيروز مي‌شوند و ‏رژيمهايی سرکوبگر از رژيمهای استبدادی کنونی برقرار خواهند کرد. ايران تنها کشوري‌ست که اگر در آن يک انتخابات ‏آزاد و دمکراتيک‎ ‎برگزار بشود، در آن نيروهای مدرن دمکراسي‌خواه پيروز خواهند شد‎.»‎نظر اکبر گنجی در رابطه با ‏برقراری عدالت پرسيده شد. او گفت که برای حل مسئله‌ی فقر‎ ‎و فساد دو راه حل وجود دارد. يکی عدالت ‏فاشيستي‌ست که از سوی دولت ايران دنبال‎ ‎مي‌شود که اين به‌معنای سرکوب کامل جامعه مدنی و نيروهای ‏مخالف و دادن شعارهای پوپوليستی ضدسرمايه‌دارانه است. او از فاشيسم بعنوان نوعی رومانتيسيسم ياد کرد که‎ ‎سودای بازگشت به بهشت گذشته را دارد. وی تاکيد کرد که تنها راه‌حل مسئله‌ی فقر و‎ ‎فساد از طريق ‏دمکراسي‌ست، زيرا اگر آزادی نباشد نمي‌توان درباره فساد و فقر نيز‎ ‎صحبت کرد و راه‌حلها را در اين زمينه پيشنهاد ‏نمود. به نظر اکبر گنجی فاشيسم هرگز‎ ‎به عدالتخواهی اعتقادی ندارد، زن و مرد را برابر نمي‌داند، مسلمان و ‏غيرمسلمان را‎ ‎برابر نمي‌داند، فقها و غيرفقها را برابر نمي‌داند و حکومت را فقط حق فقها مي‌داند‎:‎
‎«‎مردم ما خواهان برابری اقتصادی هستند و با اين توزيع نابرابر ثروت به شکل کنونی مخالف‌اند. عدالتخواهی بخش ‏مهمی از جنبش دمکراسي‌خواهی ماست. دمکراتها بيش از هر کس‎ ‎ديگری به عدالت وفادارند‎.».‎
مسئول بخش افغانی دويچه‌وله در مورد حکومت سکولار از اکبر گنجی پرسيد و اينکه آيا‎ ‎امکان يک حکومت دينی ‏دمکراتيک وجود دارد يا خير. پاسخ او اين بود كه‎:‎

‎«‎من به هيچ نوع حکومت دينی اعتقاد ندارم. ما نه دولت دينی مي‌خواهيم،‌ نه دين‎ ‎دولتی. ولايت فقيه يعنی اينکه ‏همه مردم صغير، بمعنای کودک نابالغ و مهجور به معنای ديوانه مي‌داند. اينها اصطلاحاتي‌ست که خود فقها بکار ‏مي‌برند. در ولايت فقيه فرض‎ ‎مي‌شود که همه‌‌ی مردم صغيرند و مهجورند و به ولی احتياج دارند که دست آنها را‎ ‎بگيرد. نکته سوم، يتيم بودن است. يعنی وقتی کسی يتيم مي‌شود، پدرش مي‌ميرد و او‎ ‎هنوز نابالغ هست، ‏اختيارش را مي‌دهند دست يک ولی. اينها مي‌گويند، همه‌ی مردم‎ ‎يتيم‌اند. نکته چهارم اينکه همه مردم گوسفند‌انی ‏هستند که به شبانی احتياج دارند که‎ ‎آنها را راه ببرد. طبعا من چون مردم را صغير و يتيم و مهجور و گوسفند ‏نمي‌دانم، به‎ ‎ولايت فقيه هم اعتقادی ندارم. حکومت هم يک امر عقلايی ست که ما براساس عقل‌مان يک
سامان سياسی درست مي‌کنيم و خودمان زندگی خودمان را اداره مي‌کنيم‎.»‎
از اکبر گنجی در رابطه با برنامه هسته‌ای ايران سوال شد و نظر او اين بود که برنامه‎ ‎هسته‌ای جمهوری اسلامی نه ‏تنها محيط زيست را در ايران نابود مي‌کند، بلکه مي‌تواند‎ ‎کشور را درگير يک جنگ نمايد. به نظر گنجى ايران بايد با ‏آمريكا وارد ارتباطى شفاف‎ ‎شود و هرگونه ارتباط پنهانى با ‌آمريكا تنها به تثبيت استبداد در ايران كمك ميكند‎. ‎
او همچنين در پاسخ به يکی از خبرنگاران که در مورد هولوکاست پرسيده بود، گفت که‎ ‎دولت فعلی سعی مي‌کند در ‏دادن شعارهای راديکال دست طالبان و القاعده را از پشت‎ ‎ببندد و با اينکار مي‌خواهد رهبری جنبش‌های اسلامی را ‏بدست گيرد. اما گذشته از‎ ‎اين،«کارکرد داخلی اين نوع راديکاليزم برای سرکوب سياسي‌ست که در داخل مي‌شود‎.»‎
او همچنين تاکيد کرد که مسئله‌ی مردم ايران نابودی اسراييل نيست، بلکه نابودی فلسطين است که از کوچکترين ‏حق انسانی خود محروم شده‌ است‏‎.‎
مريم انصارى‎ ‎