میهن ـ شهاب عموپور: «بر اساس آمارهای موجود، سال ۱۳۹۰ امن ترین سال ایران در طول تاریخ گذشته است». “سردار احمدی مقدم” فرمانده نیروی انتظامی ایران صبح امروز و در مراسم دانش آموختگی دانشجویان دانشگاه علوم انتظامی با اشاره به این مساله، برای دانشجویانی که قرار است با تکمیل دوره ی فراگیری علوم خاصه، به زودی وارد کادر حرفه ای نیروی انتظامی کشور شوند توضیح می دهد که: «ماموران نیروی انتظامی برای ایجاد نظم و حفاظت از نظم جامعه وارد این دانشکده می شوند تا آموزش های لازم را ببینند».
اینکه آموزش های لازم برای ایجاد نظم اجتماعی چگونه است و نظم مورد نظر فرمانده نیروی انتظامی کشور، از چه جنسی ست؛ مقوله ای است که کمتر بدان پرداخته شده و فقط هر از چندی در لابه لای حرف های مقاماتی چون احمدی مقدم، اشاره کوچکی به آن صورت می گیرد. وی اشاره دارد که سال ۹۰ خورشیدی در حالی به عنوان امن ترین سال تاریخ ایران شناخته می شود؛ که «این روزها ایران در اوج تهدیدات قرار دارد».
احمدی مقدم به عنوان فرمانده نیرویی در کشور که با عنوان “انتظامی” و نه “نظامی” شناخته می شود و قاعدتا مطابق قانون اساسی تعریف و کارکردی متفاوت دارد؛ منظور خویش از “امنیت” مورد نظر را که می گوید اینچنین با قوت برقرار شده، عنوان نمی کند و تنها به وجود مشکلات ضد امنیتی از سوی دیگران اشاره دارد.
“امنیت”، بر حسب ضوابط و توافقات علمی موجود، می تواند در هرکدام از زیر مجموعه های «فردی، اجتماعی، ملی، بین المللی، اقتصادی، فرهنگی و یا روانی» تعریف شود و این در حالی ست که با نگاه به چگونگی اوضاع هریک از این زیر مجموعه ها در ایرانِ امروز، مشاهده می شود که وضع موجود با آنچه که احمدی مقدم مدعی بر آن است سازگاری ندارد.
“امنیت فردی” در تعاریف علمی، به وضعیتی اطلاق می شود که در آن انسان فارغ از ترس آسیب رسیدن به جان یا مال یا آبروی خود یا از دست دادن آنها زندگی کند. “امنیت اجتماعی” نیز، حالت فراغت عمومی از تهدیدی است که عملکرد غیرقانونی دولت یا دستگاه دولتی و غیر دولتی، در تمامی یا بخشی از جامعه پدید آورد. نگاهی به شرایط پدید آمده در سال جاری، میزان برقرای این دو گونه ی برشمرده ی امنیت را آشکار می کند.
“امنیت ملی” حالتی است که ملتی فارغ از تهدیدِ از دست دادن تمام یا بخشی از جمعیت، دارایی و یا خاک خود به سر برد؛ و “امنیت بین المللی” نیز حالتی ست که در آن، کشور در حال تعادل بین المللی قرار داشته باشد و از سمت سایر کشورها، خطری آن را تهدید نکند. رجوع به گفته های خودِ مسئولان امنیتی کشور در مورد آنچه که از مقوله تهدیدات امنیتی ملی و بین المللی از تهدیدات نرم افزاری گرفته تا قدرت نمایی ها و تهدیدات منطقه ای می گویند، به راحتی نشان می دهد که اوضاع ایران در برخورداری از “امنیت ملی” و “امنیت بین المللی” در سال جاری چگونه بوده است.
“امنیت اقتصادی”، “امنیت فرهنگی” و “امنیت روانی” نیز، ۳ زیر مجموعه ی نهایی در تعریف جامع از مقوله امنیت هستند و مرور آنچه که بر احوالات اقتصادی مردم ایران در این روزها می رود و مسبب ایجاد حس “نا امنی اقتصادی” شده؛ و نارضایتیِ حداکثری و عمومی از عدم وجود “امنیت فرهنگی” و مشهود بودنِ وضعیت حاد و نابسامانِ “امنیت روانی”، شرایطِ حاضرِ این موئلفه ها را باز می تاباند و اینجاست که برای برخی از کارشناسان، این سئوال پیش می آید که «منظور فرمانده نیروی انتظامی کشور از “امن ترین سال ایران در تاریخ”؛ برخورداری از امنیت به لحاظ کدامیک از مولفه های برشمرده است و وی بر چه اساسی در محیط علمی دانشگاه نیروی انتظامی، سال ۹۰ را امن ترین سال تاریخ خوانده است».
احمدی مقدم همچنین خطاب به پلیس های آینده کشور می گوید: «ممکن است مردم اغفال شوند یا فریب بخورند و با ماموران پلیس به تندی رفتار کنند؛ اما ماموران باید از او بگذرند و برای او طلب مغفرت کنند»؛ اما تصاویر و ویدئوهای موجود از رفتار پلیس با مردم ایران، نشان می دهد که دستور العمل های گفتاریِ این چنینی، راهی به کردار ندارند و عملکردِ جاریِ پلیس ایران، چیز دیگری را نشان می دهد.
وی همچنین افزود: «پلیس باید به گونه ای رفتار کند که مردم آن را تکیه گاه محکم و مطمئنی در برابر حملات بدانند و به او پناه ببرند؛ وجه تمایز پلیس ایران با تمام پلیس های دنیا، بهره گیری از اسلام و اخلاق است».
صفحه اى ديگر:
- ایران به آپارتاید آموزشی متهم است
- ادامه سریال گفتوگوی هستهای در هفته آینده
- دعوت القاعده به جهاد در یمن
- سپاه در اینترنت، بسیجی در دانشگاه
- استخراج نفت از شمال افغانستان آغاز میشود
- «تشکیل اتحادیه عربی هیچ ربطی به ایران ندارد»
- ظرفیت بالای ایران برای لیبرال دموکراسی
- بدون ویرایش ۲۸
- «تفکر خطرناک حداد عادل، ظلم را مجاز میداند»
- آغاز مذاکرات وین؛ چشمانداز مبهم
