جمعه ۴ فروردين ١٣٨۵ – ٢۴ مارس ٢٠٠۶

 

از هر چه بهار شاد ترت می خواهم
آزادتر از کبوترت می خواهم
شب چون بکشد به قامتت چترسکون
تاجی زستاره بر سرت می خواهم
***
ای باغ به گل مجال اعجاز بده
در شعر مرا توان ايجاز بده
تا ذره به ذره خوانم از خاک وطن
در گفت مرا وسعت ابراز بده
***
ای شعرچه بی قرار می آيی !
از سمت کدام کوی  يار می آيی ؟
ازنسل هزاران غزل سر سبزي
افسوس که با وهم کنار می آيی !
***
هربار که از عشق مدد می جويم
بيتی دوسه با ياد وطن می گويم
گاهی چودماوند کشم سر به فلک
گه تلخی  واژه در خزر می شويم
 

ويدا فرهودی – بهار ۱۳۸۵