- بحران هسته ای ايران ريشه در استبداد دينی حاکم بر کشور دارد. جهانيان حق دارند به رژيمی که سرچشمه الهام بخش بنيادگرائی اسلامی است و خود پشتيبان جنبش های خشونت گرايانه بنيادگرای اسلامی است به ديده ترديد بنگرند. جهانيان حق دارند از تجهيز حکومتی که شعار نابودی اسرائيل می دهد، به چرخه توليد هسته ای نگران باشند.

- اما هيچ قدرتی حق ندارد، حق ايران را در داشتن چرخه توليد هسته ای زيرپا بگذارد. حاکميت کنونی اما نماينده واقعی ملت ايران نيست و مخالفت کنونی جهانيان با تجهيز اين حاکميت به چرخه توليد هسته ای به منزله ناديده گرفتن حق ايران نيست. اگر ايران دارای حاکميت ملی و دموکراتيک و برآمده از رای مردم بود، قطعا جهانيان به گونه ای ديگر به صنايع هسته ای ايران برخورد می کردند.

- حاکميت می کوشد با عوامفريبی مقاصد خود را در مساله هسته ای با خواسته های مردم ايران همانند و يکسان جلوه دهد و مخالفت جهانی را با مقاصد خود، مخالفت با خواسته های برحق مردم ايران وانمود می سازد. از اين پس چه مراجع و قدرت های جهانی و چه جريانات اپوزيسيون بايد بکوشند با جدا کردن حق و حقوق ملت ايران از ادعاها و مقاصد رژيم خودکامه تبليغات عوامفريبانه حاکميت را خنثی کنند. کاری که تاکنون نکرده اند.

- با توجه به درگيری آمريکا در عراق و افغانستان و مشکلاتی که آمريکا و متحدان آن با آن دست به گريبانند و با توجه به اختلافات ميان اعضای اصلی شورای امنيت بسيار بعيد است که اين شورا در نخستين اجلاس خود تصميم حادی عليه جمهوری اسلامی اتخاذ کند. احتمالا در نخستين گام، تصميمات از حد هشدار و برخی اقدامات جزئی فراتر نخواهد رفت و به همين دليل بحران هسته ای فعلا مساله ای ادامه دار خواهد بود.

- روشن است البته که چه دخالت نظامی و چه تحريم اقتصادی ايران که فعلا در دستور کار قدرت های بزرگ نيست، برای ايران و ملت ايران فاجعه بارخواهد بود. بايد به صراحت بگوئيم که بحران هسته ای ايران راه حل نظامی ندارد. از طريق تحريم اقتصادی نيز قابل حل نيست. خنثی کردن تلاشها و مقاصد حکومت کنونی ايران فقط يک راه حل منطقی و مسالمت آميز دارد و آنهم حمايت جهانی از آزادی و حقوق بشر در ايران و کمک به ايرانيان برای روی کار آوردن يک حاکميت ملی و دموکراتيک در ايران است. همين و بس.

 

"ميهن"