اسکندر آتش زد، این‌ها ویران می‌کنند...
شکوه میرزادگی، اسماعیل نوری علا

هموطنان گرامی،
خبر کوتاه و ساده است، لابد شنیده‌اید: حکومت اسلامی، با ساختن سد سیوند و آغاز مرحله آب گیری آن، دشت باستانی پاسارگاد (دشت مرغاب)، یعنی نخستین مرکز تمدن ایرانیان را به زیر آب می‌برد و آثاری همچون آرامگاه کورش کبیر و پرسپولیس (تخت جمشید) را از چهره‌ی زمین پاک می‌کند. باید در این باره چاره ای اندیشید و اقدامی اساسی کرد. ما، به سهم خود، دست به تشکیل «کمیته بین المللی برای نجات آثار باستانی دشت پاسارگاد» زده‌ایم و از همه نویسندگان و هنرمندان و روشنفکران و همچنین از همه‌ی اهل فرهنگ و اندیشه که برای نگاهداشت شناسنامه‌های ملی ما دل می‌سوزانند دعوت می‌کنیم تا به این کمیته بپیوندند. برای انجام این کار، لطفا به پایگاه اینترنتی «پویشگران» که آدرس آن در اینجا آمده مراجعه کنید. در همین سایت مطالب مربوط به آثار دشت پاسارگاد و سد سیوند نیز برای خواندن شما وجود دارد.

اولین اقدام کمیته بین المللی برای نجات آثار باستانی دشت پاسارگاد» نامه ای سرگشاده به زبان فارسی و انگلیسی به سازمان ملل متحد و مردمان جهان است. آن را امضا کنید و دوستان خود را از هر ملیتی که هستند به امضای آن تشویق کنید:
باشد که نسل امروز شرمسار نسل‌های آینده نماند.

 

نامه سرگشاده به مردم جهان و سازمان جهانی ملل متحد،
 

ما، امضاء کنندگان این نامه، با کمال تأسف به اطلاع همه‌ی ساکنان کره خاک می‌رسانیم که یکی از مهم ترین بخش‌های میراث تاریخی نسل انسان در معرض نابودی همیشگی قرار گرفته است. حکومت اسلامی ایران مراحل پایانی ساختمان سدی را در جنوب ایران آغاز کرده که قرار است منطقه‌ی باستانی پاسارگاد و پرسپولیس (تخت جمشید) را، که مرکز کهن امپراطوری هخامنشی محسوب شده و مجموعه ای غنی و پیچیده را در بر می‌گیرد، در آب غرق کند. این اماکن، از همان روزگار پیدایش خود، از جانب نویسندگان تاریخ کهن در زمره عجایب جهان شناخته شده و، در نتیجه، همواره بخشی از میراث فرهنگی نسل انسان بشمار رفته اند.
در مقایسه با نابودی دو مجسمه بودا در افغانستان بدست طالبان، این تهدید جدید و نتایج آن بسیار گسترده تر از هر نوع تخریب قابل تصوری بشمار می‌روند که تا کنون بر پیکر تاریخ بشر وارد شده است. اگرچه این بازمانده‌های شکوهمند تاریخ ایران بخشی از هویت تاریخی ملت ایران بشمار می‌روند، اما از دست رفتن آنها تنها غبنی ویژه‌ی آنان نیست. یعنی، این تنها ملت ایران نیست که از مهمترین بخش هویت فرهنگی خود محروم می‌شود بلکه این کل تاریخ جهان است که اینگونه به مخاطره دچار آمده است.
در این راستا، توجه به یک واقعیت تاریخی تنها می‌تواند پیام قدرتمندی را به همه ما منتقل کند. در بین مناطقی که در خطر محو شدن از چهره‌ی زمین قرار دارند مقبره کورش کبیر، پادشاه هخامنشی، در ٢٥٠٠ سال پیش قرار دارد که، در جریان آفرینش وحدتی برای نظام‌های سیاسی، و از طریق صدور فرمان «حقوق بشر»، برای ملل تحت رهبری خود آزادی به ارمغان آورده است. در واقع، او نخستین انسان قدرتمندی است که بر آزادی انسان‌ها در انتخاب ارزش‌ها، فرهنگ‌ها، ادیان و افکار خویش تأکید کرده است. نمونه ای از استوانه ای که فرمان حقوق بشر او بر آن کنده شده هم اکنون در ساختمان سازمان ملل متحد به نمایش گذاشته شده و نمادی از کوشش نسل انسان برای خروج از وحش حیوانی و ورود به تمدن ساخته‌ی دست خویش بشمار می‌رود. آری، این مقبره‌ی پدر حقوق بشر است که اکنون، در میان بسیاری دیگر از آثار تاریخی، محو و نابود می‌شود.
ما وجدان همه‌ی بشریت را مورد خطاب قرار داده و آنان را از خطری که بر سر یک کشور تاریخی سایه افکن شده آگاه می‌کنیم. ما از همه‌ی سازمان‌های جهانی، بخصوص سازمان ملل متحد و شاخه‌های وابسته اش، همچون سازمان یونسکو، می‌خواهیم که از هر طریقی که می‌دانند این عمل بیرحمانه علیه ارزشمندترین میراث‌های نسل بشر را متوقف سازند. ما ضمن ایجاد کمیته ای به نام «کمیته بین المللی برای حفظ آثار دشت پاسارگاد» و دعوت از همگان برای پیوستن به آن خواستار عمل بلافاصله ایم و در این خواست خود تا آنجا که در توانمان باشد از همه امکانات خویش استفاده خواهیم کرد. اگر جامعه متمدن اکنون این عمل وحشتناک نیروهای ویرانگر را متوقف نسازد، بزودی شاهد از بین رفتن همه دست آوردهای تمدن بشری خواهیم بود.


از جانب کمیته بین المللی برای نجات آثار باستانی دشت پاسارگاد
شکوه میرزادگی
اسماعیل نوری علا