خاوران فقط يک خاطره نيست، خاوران فقط برگه جنايت جمهوری اسلامی نيست. خاوران برگی از تاريخ ما است. برگ سياهی که نشان می دهد انسان خودکامه و قدرت پرست تا کجا ممکن است به قعر وحشی گری و ددمنشی سقوط کند. خاوران از آن يادگارهای تلخی از تاريخ است که هرگز نبايد و نمی تواند فراموش شود. هرچه از آن قتل عام جمعی زندانيان سياسی در آن تابستان سياه ۶۷ فاصله می گيريم، ابعاد جنايت هولناکی که به دست حاکمان کنونی ايران صورت گرفته واضح تر ديده می شود. جنايتی که از مصاديق جنايت عليه بشريت است، و طبعا دامن حاکميت اسلامی را هرگز رها نمی کند. خاوران سند مبارزه فرزندان يک ملت عليه روحانيون قدرت پرست حاکم بر ايران و همزمان سند تبه کاری و سيه دلی شريعت مدارانی است که در ارتکاب "جنايات مقدس" هيچ حدومرزی را نمی شناسد.
آری، خاوران نبايد و نمی تواند فراموش شود. خاوران در فردای نابودی حکومت جهل و جنايت زيارتگه عاشقان عدالت و آزادی می شود. خاوران همان اهميتی را در تاريخ ما دارد که قتل گاههای آشويتز برای آلمانی ها و اروپائی ها.خاوران، همان جائی است که حافظه جمعی ما را عليه استبداد دينی فعال می کند و دلهايمان را برای همراهی و هم سويی پالايش می کند. خاوران ديری است مايه هراس سران جمهوری اسلامی شده است.خاوران را می خواهند از نقشه بهشت زهرا حذف کنند تا بلکه خاطره جمعی ما را محو کنند. خاوران را می خواهند از نقشه بهشت زهرا حذف کنند، به اين قصد واهی که سند هولناک ترين قتل عام زندانيان سياسی تاريخ ايران را از انظار ايرانيان و جهانيان مخفی کنند.
همراه با مادران و پدران پير جانباختگان از هر فکر و گروهی، همراه با خواهران، برادران و فرزندان جان باختگان از هر مرام و دسته ای، متعهد شويم و سوگند ياد کنيم که تا بتوانيم نخواهيم گذاشت خاوران، اين آرامگاه هزاران ياس و نسترن پرپر شده ميهن مان را به دست قاتلان رها کنيم.
خاوران می ماند در دل ما و در دل پرمهر ميهن ما تا روز آزادی و برای هميشه. هراس اسلام گرايان خودکامه از پيکرهای به خواب رفته عاشقان آزادی و عدالت نشان می دهد که خون آنان هدر نرفته است، جان باختگان خاور حالا لحظه به لحظه فشار بيشتری بر خودکامگی و خودکامگان وارد می کنند و چه با شکوه است اين قصه.

 

"ميهن"