بازگشت به صفحه اول

شماره ۸۹ • مرداد ۱۳۸۴‏‎‏‎ •  اوت ۲۰۰۵‏‎‏‎

بازگشت به صفحه اول

 

دوشنبه ١٠ مرداد ١٣٨٤

 

گنجی، رویدادِ ملی و محورِ وفاقِ همگانی در شرایطِ موجود

 ناصر كاخساز

 

گنجی در خطرِ جدی است. توطئه‌ی باندِ جنایتكاران را، برای به كام مرگ فرستادن او، باید رسوا كرد. مقاومتِ گنجی مقاومتِ مردمِ ایران در بیست و چند سالِ گذشته را تبلور می‌دهد. و به همین علت روشن و با صراحت از آزادی، و تنها آزادی، برای جامعه‌ی ایران دفاع می‌كند. و این در كلِ تاریخ ایران، پس از سقوطِ دولتِ ملی، بی‌سابقه است. به همین خاطر است كه او رویداد است. گنجی قهرمان نیست برای این كه سرچشمه‌ی هیچ اعتقادی را تغذیه نمی‌كند. و از بیش از دو هزار روز، و تاكید می‌كنم بیش از دو هزار روز، در زندان بودن رنج می‌برد. رنجِ خبرنگارِ آزاد اندیشی كه به حرفه‌ی خود عشق می‌ورزد و از دوری از آن تكیده می‌شود. به گفته‌ی آلفرد دوموسه هیچ چیز مثل یك رنج بزرگ انسان را بزرگ نمی‌سازد. كسی كه رنج می‌كشد و صمیمانه تجلی‌اش می‌دهد، به گرمی در قلب مردم می‌نشیند. امروز دیگر به شهادت فرستادن هیچ قهرمانی انگیزه‌ای برای شور ملی نمی‌شود. به روزگاری كه ارزش‌ها دگرگونه می‌شوند، به گونه‌ی دیگری، كه با عادت و انتظار هماهنگی ندارد، شور ملی انگیخته می‌شود. تاریخِ مقاومتِ سركوب شده‌ی مردم ایران اكنون به حق به نام گنجی سكه می‌خورد. باندِ جنایتكاری كه هزاران زندانی سیاسی را همچون اسیرانِ دست و پا بسته‌ای به گورهای دستجمعی اعتقادی فرستاد، اكنون خود را در گرداب مهیبی كه از آن برون نمی‌تواند رفت گرفتار می‌بیند. رئیس قوه‌ی قضائی در كلامِ گنجی نیز ارتكاب جرم‌های جدیدی را محقق می‌بیند. او حق دارد: گنجی نخستین كسی است كه با دست زدن به خطر، به پخشِ خبرِ كشتارِ انبوهِ زندانیانِ سیاسی به خاطر اعتقادشان، ابعادی عمومی داده است. هركلام او ارتكابِ بزهِ جدیدی است زیرا چاهِ ویلی را كه پیش پای جمهوری فقیهان دهان گشوده است ژرف‌تر می‌كند. در این رویداد به هم خوردنِ موازنه‌ی قدرت در رژیم اسلامی آشكارا نشان داده می‌شود.
گنجی رویدادی ملی است چرا كه خواستِ آزادی خود را با خواستِ آزادی بیان پیوند می‌دهد. پس نه تنها سایرِ خبرنگاران، كه همه‌ی ایرانیانی كه در آینده از آزادی بهره خواهند برد، به او مدیون خواهند بود. به همین خاطر این رویداد از هم اكنون بر وجدان ملی ما سنگینی می‌كند. هركدام از ما ایرانیان كه در عافیت می‌نشینیم و در گسترش این شور ملی شركت نمی‌كنیم، از آزادی كه در ایران گزیر ناپذیر است، با شرمساری بهره خواهیم برد. امروز هركس باید برای نجات جان گنجی، كه آزادی بیان و قلم و رسانه‌ها را امكان پذیر خواهد ساخت، كاری كند. ما باید بر همه‌ی تنگ نظری‌ها فایق آئیم و پژواكِ این رویداد را، به عنوان یك اقدام ملی نمادین، به همه‌ی افق‌ها برسانیم. تا باند جنایتكاران بداند كه اگر گنجی- فرزند مردم ایران- بمیرد، جمهوری اسلامی طوفان می‌درود.
 

 

 

ن. كاخساز
سی و یكم ژوئیه ٢٠٠٥بياموزم.
 

 

بازگشت به صفحه اول

بالا


ميهن شماره ۸۹ • مرداد ۱۳۸۴‏‎‏‎ •  اوت ۲۰۰۵‏‎‏‎

http://www.mihan.net

نقل مطالب با ذکر منبع آزاد

 

آمار مراجعان به اين سايت