شماره ۸۶‏‏‏‏ • ارديبهشت ۱۳۸۴‏‎‏‎ • مه ۲۰۰۵

در يکصد سالی که مبارزات و تلاشهای روشنفکران و آزاديخواهان و ميهن پرستان ايران برای تحقق آزادی و حاکميت ملی ايران ادامه داشته، نخبگان و روشنفکران بزرگی زندگی خود را وقف اين راه کرده اند. در ميان همه اين بزرگان و مفاخر يک قرن اخير ايران، مصدق درخشش و جلوه ديگری دارد. مردی فساد ناپذير، ميهن پرست، مردم دوست، عاشق آزادی، پيگير و استوار. آيا نسل جوان ايران می داند که افکار و انديشه مصدق چه بود؟ مبارزات مصدق چه نقشی در تحولات فکری در ايران، منطقه و جهان سوم داشت؟ چرا نهضت ملی به رهبری دکتر مصدق شکست خورد؟ چه کسانی به او يعنی به ايران و به آزادی خيانت ورزيدند؟
چگونه تحولات پس از کودتای ۲۸ مرداد به نابودی کامل مواد دموکراتيک قانون اساسی مشروطيت و خود کامگی مطلق سلطنتی انجاميد. و آن کودتا و خودکامگی پس از آن چه نقشی در انقلاب و روی کار آمدن ولايت مطلقه ايفا کرد؟ پرداختن به اين پرسشها و کوشش برای پيدا کردن پاسخ های درست به آنها ضرورت امروز و آينده جامعه ايران است. اما حاکمان دينی جمهوری اسلامی همان قدر با انديشه و راه و رسم مصدق بيگانه اند که رژيم برآمده از کودتای ۲۸ مرداد. و ما امروز می بينيم که خصومت طرفداران بازگشت سلطنت با مصدق و آنديشه و آرمان او به همان شدت و غلظتی است که خصومت آخوندهای حاکم بر ايران. در روز ۳۱ ارديبهشت ماه (۲۱ ماه می) در مراسم بزرگداشت دکتر مصدق در کلن شرکت می کنيم. با اين اميد که مرور بر حافظه جمعی مان و تکيه به فصل مشترک هايمان که دفاع ازمنافع ملی، هويت ملی و آزادی و سربلندی ايران است( انديشه مصدق) راه را بر همدلی و هم راهی مان برای بنای يک ائتلاف بزرگ ملی است هموار کند. بهترين راه بزرگداشت مصدق گام گذاشتن درراه ائتلاف ملی بر اساس انديشه های آزاديخواهانه او به مقصد ايران دموکراتيک، آزاد و آباد است. در چنين ايرانی به جای آن که در گوشه ای از غربت به بزرگداشت مصدق، بنشينيم، در پهنه ايران تولد او را جشن خواهيم گرفت.