• روحانيون سنتی که از دير بازنگران قدرت گيری نظاميان و روشهای خامنه ای در بر کشيدن نظاميان بوده اند در ماههای گذشته بتدريج به هاشمی
رفسنجانی نزديک شده و درجه حرف شنوی خود را از خامنه ای کمتر کرده اند
جناح راست در ماههای گذشته هرچه تلاش کرد نتوانست کانديدای واحدی که همه دسته های اين جناح از آن حمايت کنند برای انتخابات دوره نهم برگزيند. سران اين جناح که پس از قبضه کامل مجلس بر اين پندار بودند که حذف رقبای اصلاح طلب از مجلس، انسجام نظام حاکم را تامين
کرده و از آن پس راحت تر از پيش حکومت خواهند کرد، حالا شاهد چند پارگی بی سابقه نيروهائی که تکيه گاه اصلی آنها بوده اند، هستند. اين چند پارگی را هم اکنون در همه نهادهای اصلی جناح راست چون قوه قضائيه، مجمع تشخيص مصلحت، نيروهای انتظامی، شورای ائمه نمازجمعه و مجلس خبرگان می توان به وضوح مشاهده کرد.
در انتخابات دوم خرداد ۷۶، خامنه ای با
اتوريته ای بيش از امروز، به جناح راست تکليف کرده بود که همگی از ناطق نوری حمايت کنند، اما در هشت سال گذشته اقتدار رهبر درجناح اقتدارگرا افت کرده و ديگر گوش فعالان اين جناح خيلی بدهکار رهنمودهای او نيست. و فعلا هيچ فرد و گروه ديگری هم قادر نيست دسته های رقيب را در اين جناح پشت سر خود متحد و منسجم کند. و اين افول اتوريته رهبر و چند پارگی بی
سابقه نيروی اصلی حاکميت يکی از مهم ترين ويژگی های انتخابات دوره نهم رياست جمهوری است. اکنون اين جناح را می توان به گروههای رقيب متعددی تقسيم کرد. مثلا نظاميان و دسته های تندروی حامی آنها - روحانيون سنتی و محافل نزديک به آنها در حوزه های علميه و مجلس خبرگان - تکنوکراتها و روحانيون پراگماتيست به رهبری هاشمی رفسنجانی. از هنگام تشکيل مجلس هفتم
و حتمی شدن افول اصلاح طلبان، رقابت های پنهانی و علنی در ميان اين بلوک بندی های جناح راست برای تسلط بر قوه مجريه بويژه اشغال پست رياست جمهوری آغاز شد و روز به روز شدت بيشتری گرفت.
روحانيون سنتی که از دير بازنگران قدرت گيری نظاميان و روشهای خامنه ای در بر کشيدن نظاميان بوده اند در ماههای گذشته بتدريج به هاشمی رفسنجانی نزديک شده و درجه حرف
شنوی خود را از خامنه ای کمتر کرده اند. چنان که می شود گفت بسياری از اعضای نهادهای انتصابی، بخش مهمی از مدرسين حوزه علميه قم و بسياری از اعضای جامعه روحانيت مبارز با احساس نگرانی از قدرت گيری نظاميان و در بن بست قرار گرفتن سياست خارجی نظام جمهوری اسلامی، راه برون رفت از اين وضعيت را در مهار زدن به يکه تازی خامنه ای و حمايت از هاشمی رفسنجانی
يافته اند. اين دگرگونی از يکسو موجب عميق تر شدن شکاف ميان نظاميان و متحدان تندرو آنان با پراگماتيستها و روحانيون سنتی شده و از سوی ديگر اتوريته رهبر را به سود رفسنجانی تضعيف کرده است.
اين که هاشمی رفسنجانی به رغم مخالفت خامنه ای نامزد رياست جمهوری شد و اين که شاهرودی به ظلم و شکنجه در زندانها تاخت و سخنانی عليه بيعدالتی های قوه قضائيه و
نيروهای انتظامی زد- سخنانی که در گذشته ديگران بخاطر مطرح کردن شان بوسيله همين فرد و همين قوه قضائيه زير ضرب قرار گرفته و روانه زندان شده بودند- نشانه ی روشنی از صف بندی جديد در جناح راست آنهم به زيان علی خامنه ای است. با اين همه هنوز نه می توان به تحکيم موقعيت رفسنجانی در حاکميت مطمئن بود و نه افول اقتدار خامنه ای را امری قطعی تصور کرد. فقط
می توان گفت که: ۱- شکاف در ميان سران نظام و گروههای رقيب در حاکميت از هر زمان عميق تر و آشکارتر شده است: ۲- اتوريته خامنه ای هم چنان در حال افول است. ۳- رفسنجانی هوشيارانه می کوشد از افول اتوريته خامنه ای به سود موقعيت خود بهره برداری کند.
اما برعکس همراه با نزديک شدن تاريخ انتخابات، فکر تحريم درميان مردم و نيروهای مخالف جمهوری اسلامی و
حتی اصلاح طلبان دامنه و عمق بيشتری پيدا می کند.در آخرين بيانيه فعالان سياسی داخل کشور که بيش از ۶۰۰ امضا دارد تاکيد شده است که آنها نه کانديدائی معرفی می کنند و نه به هيچ يک از کانديداها رای می دهند. در اين بيانيه گروهی از نمايندگان پيشين مجلس شورای اسلامی و روزنامه نگاران اصلاح طلب با برخی از اعضای سرشناس کانون نويسندگان ايران و فعالان
سياسی مخالف نظام جمهوری اسلامی در تحريم انتخابات همراه شده اند.
درانتخابات ۲۷ خرداد ماه اصلاح طلبان بخت چندانی ندارند. معين کانديدای اصلاح طلبان اگر هم توسط شورای نگهبان تائيد صلاحيت شود، به جائی نمی رسد. چرا که اکثريت قاطع مردم مخالف استبداد که در گذشته به اصلاح طلبان رای داده بودند، اين بار اهل تحريم اند. اما آن ده تا پانزده درصدی که
در انتخابات به پای صندوق ها می آيند حاميان اقتدارگرايان هستند و بسيار محتمل است که هاشمی با يک رای بسيار ضعيف، در انتخاباتی که اکثريت مردم آن را تحريم می کنند از صندوق ها بيرون آيد. شرايط ايران به گونه ای است که پس از اين انتخابات بتدريج مخالفت ها و اعتراضات وسيعی در جامعه عليه حاکميت و شخص هاشمی شکل خواهد گرفت. رژيم از انتخابات ۲۷ خرداد
ماه شکننده تر از پيش سربرخواهد کرد.
هاشمی رفسنجانی، اگر رئيس جمهور شود، اين بار نه با توافق و همراهی خامنه ای که در رقابت درونی جناح راست با شخص "رهبر" بر صندلی رياست جمهوری تکيه می زند. رقابت اين دو پس از ۲۷ خرداد ماه شدت می گيرد. بديهی است که هيچ يک از اين دو در کشمکش های آينده شان نمی توانند روی حمايت مردم، حساب کنند. هريک از اين دو
از هم اکنون می کوشند اهرم های بيشتری را در نهادهای حاکميت در اختيار گيرند. می توان گفت که نبرد قدرتی که در هسته مرکزی جمهوری اسلامی آغاز شده، پس از انتخابات شدت خواهد گرفت و به موازات آن شرايط داخلی و خارجی برای اعتراضات همگانی عليه نظام حاکم مساعدتر خواهد شد. هرچه دامنه تحريم وسيع تر باشد، شرايط پس از انتخابات برای جنبش ملی ضد استبدادی
مناسب تر خواهد بود.
۳۱ ارديبهشت ۸۴
۲۱ می ۲۰۰۵
علی کشتگر
