که کردار ماند زما يادگار

"وطن من فرهنگ ايران است"
شاهرخ مسکوب

من شخصا به روشنفکری ارادت دارم که راه آزادی را برود. آزادی وجدان يا فکر، آزادی اجتماعی. البته هرکسی که راه برود گمراه هم می شود. آن وقت صداقت لازم است که اگر ديد عوضی رفته برگردد. گمان می کنم اين شرط هم لازم است، با صداقت در راه آزادی." (شاهرخ مسکوب)

کجا اين قلم تاب و توان آن دارد که از عهده توصيف اين روشنفکر هوشمند زمانه ما برآيد؟ شاهرخ مسکوب، فردوسی وارعمری را خردمندانه و عاشقانه در خدمت به فرهنگ و ادب ملی ايران گذراند و بی هيچ چشم داشتی با کوچک ترين امکانات بزرگترين کارها را به انجام رساند. چه درد بزرگی برای ايران و ايرانيان است که چنين نويسنده و پژوهشگر بی همتايی که اين همه به فرهنگ و زبان فارسی خدمت کرد و به قول خودش وطن او فرهنگ ايران بود ناچار شود، دو دهه از پربارترين دوران زندگيش را دراطاق محقری درغربت پاريس کارهای بزرگ خود را دنبال کند و به دوراز ايران در تنگدستی اما بی نياز و بی انتظاربميرد.