مقامهای جمهوری اسلامی و بخصوص جناح محافظه کار که اکنون تصميم گيرنده سياست خارجی کشور است اين روزها دست دوستی بسوی آمريکا دراز می کنند و به شيوه های گوناگون تلاش دارند در سياست آمريکا نسبت به تهران نرمش ايجاد کنند در حالی که تا پيش از اين سياست گزاران اصلاح طلب را به سياست نزديکی به آمريکا متهم می کردند. امين آرمين در گفتگو با علی کشتگر فعال حقوق بشر و کارشناس مسائل ايران علت تغيير موضع جناح راست حکومت اسلامی را می پرسد.

علی کشتگر: ببينيد سنبه پر زور است و جمهوری اسلامی زبان زور را خوب می فهمد. يعنی تنها زبانی است که می فهمد. جمهوری اسلامی در ماههای گذشته وتا همين اواخر اميدوار بود درفضائی که تضاد منافع ميان ايالات متحده و اروپا ايجاد می کند و هم چنين درفضايی که اوضاع نابسامان عراق برای رژيم جمهوری اسلامی پديد می آورد مانور بکند و از اين طريق در واقع فشارهای روز افزون آمريکا را خنثی کند. اما حالا اين فضاها دارند به سرعت مسدود می شوند بر جمهوری اسلامی يعنی با توجه به شرکت غافلگيرکننده وگسترده مردم عراق در انتخابات و اميدهای زيادی که برای ايجاد ثبات و حاکميت ملی و حکومت دموکراتيک در عراق پديد آمده خود اروپائی ها هم تحت تاثير قرارگرفته اند و مواضعشان را به ايالات متحده در قبال عراق دارند نزديک تر می کنند و اساسا درماههای گذشته اروپائی ها در قبال مسئله صنايع هسته ای ايران هم روز بروز به ايالات متحده نزديک تر شده اند بدين ترتيب می شود گفت که از دومين دور انتخاب پرزيدنت بوش به رياست جمهوری آمريکا بدين سو اميدهای جمهوری اسلامی برای ادامه بازی درشکاف ميان اروپا و آمريکا و ادامه بحران در عراق همه به نوميدی گرائيده و حالا جمهوری اسلامی در تنگنايی قرار گرفته که احساس ترس و سرآسيمگی می کند. در چنين شرايطی است که سران نظام می کوشند يک راهی پيدا کنند برای خنثی کردن فشارهای روزافزون ايالات متحده. فشارهائی که همه دنيا درحال حاضر با آن موافقند عليه جمهوری اسلامی.

البته من فکر می کنم در اصل موضوع هيچ تغييری ايجاد نمی شود يعنی که ايالات متحده در شرايط کنونی دشمن اصلی خودش را بنيادگرائی اسلامی و تروريزم حاصل از آن می داند و جمهوری اسلامی را سرچشمه اين بنيادگرائی در خاورميانه در ۲۵ سال گذشته به شمار می آورد و می داند که در واقع تمام جنبش هائی که برای نابودی اسرائيل يا دشمنی با ايالات متحده فعاليت می کنند به نوعی يا از جمهوری اسلامی الهام می گيرند، کمک می گيرند ويا حداقل مورد حمايت معنوی حداقل جمهوری اسلامی قراردارند. با توجه به اين من فکر می کنم روابط ميان جمهوری اسلامی و ايالات متحده همچنان خصمانه خواهد بود و مانورهائی که جمهوری اسلامی آغاز کرده فکر نمی کنم به تغيير سياست ايالات متحده در قبال جمهوری اسلامی بيانجامد. هرچند که ممکن است برای دوره کوتاهی با توجه به اينکه آمريکائی ها کوشش می کنند که در عراق و افغانستان ثبات ايجاد بکنند يا از طريق فشار اروپائيان جمهوری اسلامی را وادار به عقب نشينی کنند يک مقدار اين فشارها را کاهش بدهند اما در اصل وجود و ماهيت سياست آمريکا در قبال جمهوری اسلامی و روابط خصمانه بين دو تا حکومت به نظر من تغييری حاصل نخواهد شد.

در نبردی که ميان کشورهای دموکراتيک و حکومت های حامی تروريسم و خشونت در خاورميانه درگرفته حکومت ايالات متحده از زبان وزير خارجه خانم کاندوليزارايس اعلام کرده است که در جبهه دشمنان آمريکا، جمهوری اسلامی در سنگر مقدم قرار دارد. و به نظرم تا زمانی که جمهوری اسلامی وجود دارد وضع به همين منوال خواهد بود.

 

سوال: شما فرموديد جمهوری اسلامی فقط زبان زور سرش می شود اگر ناچار شد به آمريکا امتياز بدهد فکر می کنيد اين امتياز را درزمينه برنامه اتمی خواهد داد يا درزمينه حقوق بشر کوتاه می آيد؟

علی کشتگر: به نظر من اگرآن گاه که سنبه پر زور باشد جمهوری اسلامی در همه عرصه ها می تواند امتياز بدهد اما طبيعتا آخرين امتيازی که حاضر است بدهد مسئله حقوق بشر است چونکه اصلا سرکوب سيستماتيک حقوق بشر در ايران ضامن بقای يک حکومت ضد آزادی و ضد اراده مردمی است. چنين حکومتی آنجا که ناچار شود به حقوق بشر ميدان دهد اصلا نمی تواند به حياتش ادامه بدهد اين است که من فکر می کنم هر امتيازی را جمهوری اسلامی بدهد تا از زير رعايت حقوق بشر فرار کند.