علی کشتگر: ببينيد امروز روز بسيار مهمی به نظر من در تاريخ عراق است نخستين انتخابات آزاد درعراق در همه تاريخ عراق است ما امروز شاهد دو تا حرکت کاملا متضاديم يکی حرکت اکثريت مردم عراق که با اميد به آينده ای بهتر با اميد بر اينکه سرنوشت خودشون را واقعا در دست بگيرند با وجود ارعاب و دلهره ای که تروريست ها ايجاد کرده بودند به پای صندوقها رفتند اکثريت. ديگر البته حرکت گروههای پراکنده تروريستی است که نوميدانه کوشيدند مثل روزهای پيش بازهم از تلاش مردم و آمدن مردم به پای صندوق های رای جلوگيری بکنند کدام يک از اين دو حرکت امروز پيروزی داشته همه گزارشاتی که از عراق می آيد نشانه اين است که همين حرکت برای در دست گرفتن سرنوشت خودشان مردم عراق يعنی رفتن به پای صندوق ها و اميد داشتن به آينده ها از طريق انتخابات نمايندگان اين حرکت است که با پيروزی روبرو بوده و تروريست ها شکست خوردند در مرعوب کردن مردم، حالا به نظر من از فردای انتخابات مهم ترين چالشی که در برابر برگزيدگان مردم عراق قرار می گيرد اين است که تا چه بتوانند واقعا جدائی نهاد دين را از نهاد دولت و حاکميت عملی بکنند و حکومتی را بنا بکنند بر مبنای حقوق بشر، حکومتی که همه ی مردم عراق از هر دين و مذهب و فکر و عقيده ای در برابر قانون مساوی باشند، من به توانائی مردم عراق در برپائی چنين حکومتی به سه دليل خوش بين هستم، يکی اينکه مردم عراق تجربه استبداد غير دينی حکومت صدام حسين را در پشت سر دارند، يکی اينکه مردم عراق در همسايگی خود تجربه حکومت دينی فاجعه بار و شکت خورده جمهوری اسلامی را در کنارشان می بينند و يکی ام اين که در طی دوره اين يکی دو ساله بيش از پيش به ماهيت گروههای تروريستی خشونت گرا پی برده اند و با توجه به اينکه عراق کشوری است که به اندازه کافی روشنفکر دارد، انسانهای فرهيخته دارد، سوابق دارند در مبارزه برای آزادی و حاکميت ملی من کاملا اميدوارم که به کمک جامعه جهانی عراق بتواند واقعا چنين حکومتی را برپا کنند. نکته مهم ديگری هم که از فردای اين حکومت هست بايد توجه بکنيم از اين به بعد عمليات تروريستی در واقع نمی تواند مدعی شود تروريزم در مخالفت با اشغالگران هست برای اينکه بايستی بپذيرند دارند با حکومتی مبارزه می کنند که ديگر برگزيده مردم هست، مجلسی هست، اين مجلس حکومت را برمی گزيند و بنابراين مستقيما اين ها با برگزيدگان ملت روبرو هستند، تروريست ها و بقايای رژيم صدام و اين مسئله بسيار مهمی است منتها بايست ديد تا چه حد اين حکومت و کسانی که يعنی آمريکا و انگلستان که در عراق حاضر هستند و می خواهند کمک بکنند به اين حکومت تا چه حد می توانند هرچه سريعتر به وضع نابسامان اقتصادی و بيکاری در عراق پايان دهند و اين پروسه بازسازی عراق که يک پروسه نسبتا طولانی است را با چه سرعت و شتابی آغاز می کنند.
 

 

 آيا مجلس جديد عراق ظرفيت جدا کردن اسلام سياسی را از نهاد دولت خواهد داشت؟