|
• دستگاه قضايی از بيم مرگ يك دانشجوی زندانی، برای آزادی وی اعلام آمادگی كرد اخبار نگرانكننده از وضعيت جسمانی وخيم «مهرداد لهراسبی» آيا ماجرای زهرا کاظمی باز هم تکرار میشود؟ به گزارش خبرنگار «رويداد» از قول يك منبع آگاه ، «مهرداد لهراسبی» از فعالان
جنبش دانشجويی كه از سال هفتاد و هشت تاكنون در زندان به سر میبرد، با وضعيت جسمانی بسيار وخيمی مواجه شده است. به گفته اين منبع، وخامت وضعيت جسمانی لهراسبی به حدی است كه مسؤولان سازمان زندانها و دستگاه قضايی از بيم مرگ وی در زندان و تكرار ماجرايی نظير «زهرا كاظمی» از خانواده وی خواستهاند تا با سپردن قرار وثيقه ده ميليون تومانی وی را از زندان به منزل منتقل كنند. اين در حالی بود كه خانواده وی به خاطر مشكلات مالی امكان سپردن وثيقه را نداشتهاند. در اين شرايط، خانواده وی در تماس با برخی چهرههای اصلاحطلب آنان را از موضوع مطلع ميكنند. طبق آخرين خبر رسيده به «رويداد»، وثيقه لهراسبی تأمينشده و
وی در آستانه آزادی از زندان پس از گذشت بيش از چهار سال قرار دارد.

• نامه نمايندگان زن به رئيس قوه قضائيه درباره حکم اعدام افسانه نوروزی به خاطر دفاع از خود در برابر تجاوز يک افسر نيروی انتظامی «جميله كديور» نماينده تهران «اعظم ناصری پور» نماينده اسلام آباد غرب و «طاهره رضا زاده» نماينده شيراز در نامه ای خطاب به رئيس قوه قضاييه خواستار ارجاع پرونده قضايی «افسانه نوروزی» برای رسيدگی مجدد توسط قاضی ديگری شدند. افسانه نوروزی دو سال پيش به اتهام قتل در جزيره كيش دستگير و به اعدام
محكوم شد. نمايندگان در نامه خود تصريح كرده اند: خانم افسانه نوروزی در سال هفتاد و شش به دليل وظيفه شرعی و انسانی خويش و حرمت زن مسلمان در دفاع از ناموس خويش قتلی را انجام داد.

• حکم اعدام افسانه نوروزی را لغو کنيد! افسانه نوروزي، زن جوان ايراني به اتهام قتل رئيس اطلاعات نيروهاي انتظامي جزيره کيش در سال ۱۹۹۷ از سوي دادگاه بدوي به مجازات اعدام محکوم شده است. د يوان عالي کشور در تابستان گذشته حکم دادگاه بدوي را تاييد نموده است. افسانه نوروزي در مراحل بازرسي اعلام داشته است که اقدام وي در دفاع از خود و براي جلوگيري از تجاوز جنسي مقتول به وي بوده است هم چنين تلاشهاي همسر وي مصطفي جهانگيري
و وکيل مدافع او براي تخفيف مجازات مرگ تاکنون بي نتيجه مانده است. ما امضا کنندگان زير همراه با ديگر مجامع و نهادهاي مدافع حقوق بشر و به ويژه سازمان عفو بين الملل خواستار لغو فوري حکم اعدام افسانه نوروزی هستيم. برای ليست امضاها اينجا را کليک کنيد.

• يكسال حبس برای محسن سازگارا به گزارش ايسنا، محمدمحسن سازگارا كه همچنان در بازداشت به سر می برد، طی حكم شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب، به خاطر يكی از اتهاماتش محكوم شناخته شد، به دنبال رسيدگی به يكی از اتهامات محسن سازگارا در دادگاه انقلاب، قاضی مربوطه، او را در اين باره مجرم و مستحق محكوميت معرفی كرد. در عين حال وكيل مدافع سازگارا ديروز نسبت
به حكم وی به دادگاه انقلاب اعتراضيه و درخواست تجديدنظر ارائه كرد. حيدری شهباز پس از ارائه لايحه اعتراضيه در اين زمينه با پرهيز از اعلام جزئيات حكم و نوع محكوميت موكلش، عنوان كرد: رای سازگارا در يك قسمت پرونده صادر شده و علی رغم آن كه او قبلا شفاها اعلام كرده تمايلی به اعتراض به رای محكوميت خود نخواهد داشت، طبق وظيفه وكالتی به خاطر آن كه در اين فاصله توفيقی برای ملاقات با او حاصل نشد و نتوانستيم از او در اين باره استعلام نظر كنيم، لذا تقاضای تجديدنظرخواهی را در مهلت قانونی به شعبه مربوطه ارائه كردم. طبق اطلاع، سازگارا در رابطه با يكی از اتهاماتش به يك سال حبس تعزيری محكوم شده است.

• اطلاعات ويژه از اخبار نگرانكنندهای که درباره زندانيان سياسی به دولت رسيده است وضعيت جسمانی عبدی و به ويژه سازگارا در پی اعتصاب غذای طولانی مدت بسيار وخيم است
سخنگوی دولت، روز دوشنبه در جريان كنفرانس هفتگی خود با خبرنگاران اعلام كرد كه كابينه خاتمی، اخبار بدی از وضعيت زندانيان سياسی دريافت داشته است. در اين زمينه خبرنگار
«رويداد» مطلع شد كه يكی از بدترين اخبارها مربوط به «محمد محسن سازگارا» فعال سياسی است كه از بيست و چهار خرداد ماه گذشته در سلول انفرادی به سر ميبرد و از همان ابتدا در اعتراض به بازداشت غيرقانونی خود دست به اعتصاب غذا زده بود. بنا بر اطلاعات ويژه «رويداد» وی كه از بيماری شديد قلبی رنج ميبرد، تنها يك رگ قلبش در حال حاضر باز است اما همچنان و در حالی كه نگرانی شديد خانواده او ادامه دارد، به اعتصاب غذای خشك و اعتصاب دارويی ادامه ميدهد. اين وضعيت مسؤولان سازمان زندانها را هم با مشكل مواجه كرده، به گونهای كه تاكنون حدود پانزده ميليون تومان از سوی اين سازمان هزينه درمان وی در بيمارستان
بقيهالله سپاه شده است. «سهيلا حميدنيا» همسر سازگارا نيز با ابراز نگرانی شديد نسبت به اين وضعيت به خبرنگار «رويداد» گفت: «ما میدانيم كه دليل نگرانی بيجهت سازگارا در زندان پس از صدور حكم آزادی وی، وضعيت بسيار وخيم جسمانی و لاغری شديد اوست. اما قطعاً تداوم نگهداری همسرم در زندان، وضعيت جسمانی او را بهبود نخواهد بخشيد و به همين خاطر، همچنان خواستار اقدامات دولت و مجلس برای آزادی سريع و بيقيد و شرط سازگارا هستم.» در اين حال، يك منبع آگاه به «رويداد» اعلام كرد كه رئيسجمهوری در پی اطلاعيافتن از وضعيت نامساعد جسمی سازگارا و نيز «عباس عبدی»-كه او هم از دو هفته قبل دست به اعتصاب غذا زده است-
وارد عمل شده و پيگيريهايی در اين زمينه را آغاز كرده است.

• ۱۰۰ روز بیخبری از «عليجانی» ابراز نگرانی همسر «رضا عليجانی» از وضعيت وی در زندان «پروين بختيارنژاد» همسر رضا عليجانی زندانی سياسی در گفتوگو با «رويداد» ضمن ابراز نگرانی از وضعيت همسر خود گفت: «پس از گذشت ۱۰۰ روز از بازداشت همسرم، رضا عليجانی كه با حكم دادستان مرتضوی بازداشت شده، من هيچگونه اطلاعی از وضعيت ايشان ندارم. آيا ۱۰۰ روز تحقيق و بازجويی و فشار سلول انفرادی و... برای روشنشدن وضعيت ايشان كافی نيست؟»
وی افزود: «من و فرزندانم هفتههاست كه از آقای عليجانی بیاطلاع هستيم. حتی تماسهای تلفنی دو دقيقهای حدود دو ماه است كه قطع شده است. اصرارهای ما برای يك تماس تلفنی چند دقيقهای، دلنگرانیهای مادر رضا عليجانی و چشمان منتظر فرزندان من نيز انگار كار ساز نبوده و ما همچنان در نگرانیهای بيشمار خود غوطهوريم. ظابطين دادستانی در مقابل اصرارهای من و مادر همسرم سكوت كردهاند.» بختيارنژاد با گلايه از تمام مسؤولانی كه در خصوص وضعيت رضا عليجانی «قفل سكوت بر لب زدهاند» اظهار داشت: «آيا يك بازداشت شده حتی حق شنيدن صدای فرزندان خود را ندارد؟ چرا در اين صد روز وكيل رضا همسرم نتوانسته حتی يك بار موكل
خود را ملاقات كند؟ آيا اين نحو رفتار با يك متهم، قانونی است؟» همسر رضا عليجانی در پايان از مسؤولان عاليرتبه كشور خواست تا با رسيدگی به وضعيت نگرانكننده اين روزنامهنگار در زندان، مانع از نااميدی خانواده وی از تظلمات خود به نهادهای مسؤول كشور شوند.

• روزه سياسی اعتراضی ابعاد ملی به خود می گيرد! بنظر می رسد که اصلاح طلبان و نيروهای ملي-مذهبی سرانجام روشی اثرگذار برای اعتراض مسالمت آميز نسبت تجاوزات گستاخانه علی خا منه ای و دستگاه قضائی بيدادگر او پيدا کرده اند. روزه سياسی که گفته می شود قرار است تا حصول نتيجه با فواصل چند روزه تکرار شود کم کم دارد ابعاد ملی پيدا می کند.هزاران تن از روشنفکران، دانشگاهيان و دانشجويان در سراسر کشور به حمايت از اين اقدام اعتراضی
بر خاسته و انتظار می رود که در هر يک از تکرار های بعدی شمار شرکت کنند گان و پشتيبا نان به نحو چشمگيری افزايش می يابد. اگر اين شيوه جديد اقدام اعتراضی با پيگيری ادامه يابد، مورد توجه و حمايت افکار عمومی قرار خواهد گرفت و اقتدار گرايان را به عقب نشينی مجبور خواهد کرد. آنچه در اين حرکت تازگی دارد،همبستگی و اتحاد عمل ميان بخش بزرگی از اصلاح طلبان حکومتی (از جبهه مشارکت و مجاهدين انقلاب اسلامي) با نيروهای ملی مذهبی است. چيزی که اقتدارگرايان نسبت به آن به شدت حساس اند و همواره برای جلوگيری از آن به سرکوب و زندان متوسل شده اند. اگر معترضان بتوانندبا هدف قرار دادن مسبين اصلی سرکوب و شکنجه
در کشور که علی خامنه ای در راس آنها است، مرز ميان اصلاح طلبان حکومتی و غير حکومتی را کمرنگ کنند و راه را براتحاد مداوم و اقدامات سياسی در ساير عرصه ها هموار نمايند،قطعا مورد حمايت وسيع مردم و نيروهای اپوزيسيون خواهند گرفت. در عين حال نيروها و محافل و فعال اپوزيسيون نيز اگر اين اقدامات اعتراضی عليه خفقان و سرکوب را بی قيد و شرط مورد حمايت قرار دهند، به سهم خود در تقويت و گسترش آن و نيز انزوای هر چه بيشتر اقتدارگرايان می توانند نقش موثری ايفا کنند.

• اعلام همراهی خا نواده های ملی- مذهبی با روزه سياسی
همسران، مادران و خانوادههای زندانيان سياسی با انتشار اطلاعيه ای همراهی خود با روزه سياسی را اعلام داشتند.
در اين اطلاعيه آمده است: "ما همسران و مادران و خانواده های زندانيان سياسی در ايران، که سالهاست در حسرت آزادی و امنيت، نه خواب راحتی داشته ايم و نه جرعه ای آب خوش نوشيده ايم.
ما سالهاست روزه صبر گرفته ايم و از سلامت و رفاه و آسايش خود و عزيزانمان زکات فطريه پرداخته ايم و اينک ....
در همراهی و همدلی هميشگی و تاريخيمان ما نيز روز دوشنبه هفت مهرماه هشتادودو با آزادی خواهان و زندانيانی که دغدغه ای جز آزادی و سر بلندی ايران و ايرانی ندارند، روزه ای مضاعف می گيريم. باشد در پرتو وحدت و اتحاد ملت صبور و نجيب ايران، خجسته عيد فطر آزادی برابری وبرادری را جشن بگيريم." پروين بختيار نژاد،فريده جمشيدی، زهرا حيدرزاده،نيره حاج عبدالوهاب ، منصوره حمصيان، صديقه رجايی، زهرا رحمانی، هاله سحابی، فيروزه صابر، طا هره طالقانی، محترم گلبابايی، ليلا لياقت، مهديه
محمدی و نرگس محمدی اين اطلاعيه را امضا کرده اند.

• اعتراضات مدنی در واکنش به نقض حقوق شهروندی بايد به شکل گسترده ادامه يابد سخنرانی های ايراد شده در مراسم افطار دومين روزه سياسی در دفتر مرکزی جبهه مشارکت دفتر مركزی جبهه مشاركت دوشنبه شب ميزبان روزهداران سياسی بود. اين اقدام در جهت اعلام همراهی با اعتصاب غذای «عباس عبدی»، «محمدمحسن سازگارا» و «تقی رحمانی» در زندان و اعتراض به
تداوم بازداشت «هدی صابر» و «رضا عليجانی» دو فعال ملی ـ مذهبی و ابراز نگرانی نسبت به برخوردهای دستگاه قضايی با زندانيان سياسی و خانوادههای آنان برپا شده بود. در ابتدای مراسم، «سعيد شريعتی» عضو شورای مركزی جبهه مشاركت كه اجرای برنامه را عهدهدار بود، با بيان اينكه اين مراسم در جهت اعتراض به نقض حقوق شهروندی تمامی زندانيان سياسی برگزار شده است، از اعلام همراهی فعالان سياسی ـ فرهنگی اصلاحطلب با جبهه مشاركت قدردانی كرد. وی همچنين از اعلام همراهی «اكبر گنجی» و «سيدهاشم آقاجری» دو فعال سياسی زندانی از روزه سياسی خبر داد. شريعتی همچنين گفت كه حجتالاسلام «احمد منتظری» به نمايندگی از آيتالله
«حسينعلی منتظری» مرجع تقليد و مهمترين روحانی منتقد حكومت، در اين مراسم حضور يافته است. گفتنی است خانوادههای زندانيان سياسی، جمعی از فعالان ملی ـ مذهبی و اعضای نهضت آزادی، رئيس و اعضای شورای مركزی انجمن دفاع از آزادی مطبوعات، دبيركل و اعضای شورای مركزی جبهه مشاركت، تعدادی از نمايندگان مجلس، برخی از اعضای شورای عمومی دفتر تحكيم وحدت به همراه جمعی از روزنامهنگاران، روحانيون، استادان دانشگاه و فعالان فرهنگی اصلاحطلب در اين مراسم حضور داشتند.

• سخنرانی های ايراد شده در مراسم افطار دومين روزه سياسی در دفتر مرکزی جبهه مشارکت • پيشنهاد حجاريان برای تهيه طرح اعاده حيثيت و پرداخت غرامت به «زندانيان بیگناه» «سعيد حجاريان» عضو شورای مركزی جبهه مشاركت خواستار پرداخت غرامت مادی و اعاده حيثيت افرادی شد كه تاكنون
بيدليل از سوی دستگاه قضايی به مدت طولانی بازداشت شده و ميشوند. حجاريان كه در مراسم افطاری دومين روزه سياسی در دفتر مركزی جبهه مشاركت سخن ميگفت، خطاب به برخی نمايندگان اصلاحطلب مجلس كه در اين جلسه حضور داشتند، اظهار داشت: «برای وكلای خودم پيشنهادی دارم. موضوع اين پيشنهاد درباره دوستانی است كه هركدام مدتی زندانی شدهاند يا ميشوند و بعد آزاد ميشوند، بيآنكه اتهامات آنها ثابت شده باشد. برخی از آنها هم بعد از محاكمه تبرئه ميشوند. در حالی كه مدتی طولانی تحت عنوان بازداشت موقت، تفهيم اتهام و تحقيقات در زندان ماندهاند. پيشنهاد من بر اساس اين پرسش است كه تكليف اين افراد چيست؟ وی سپس به
ذكر مثالهايی در اين باره پرداخت و گفت: «عباس عبدی بار قبل كه بازداشت شده بود، ۸ ماه زندان كشيد اما بعد ديوان عالی كشور حكم دادگاه بدوی را نقض كرد و او تبرئه شد، يا من شخصاً فردی را سراغ دارم كه ۷ سال زندان بوده و بعد تبرئه شده است. در اين مدت زندگی اين فرد از هم پاشيده شد. زنش طلاق گرفت و شغل خود را از دست داد. دوستان ملي-مذهبی و اعضای نهضت آزادی را يكبار دو سال پيش گرفتند و بعد از مدتها زندان انفرادی و عمومی آزادشان كردند، اين بار هم سه نفر از آنها را گرفتهاند و معلوم نيست چه بشود. يا دانشجويانی كه هر بار بازداشت و بعد تبرئه يا به شكل نامشخص و يا با «رأفت اسلامی» آزاد میشوند و در اين مدت
زندان از درس و زندگی خود عقب ميافتند. يا موردی را من سراغ دارم كه فردی پس از سه سال تحمل بازداشت موقت، تازه تفهيم اتهام شده و در اينجا بوده كه مشخص شده دليل بازداشت وی تنها «تشابه اسمی» بوده است. بعد هم به او گفتهاند كه ببخشيد! بفرماييد بيرون. يك نفر ديگر را هم اطلاع دارم كه سه سال زندان انفرادی كشيده است. ميدانيد زندان انفرادی يعنی چه؟ آن هم، سه سال؟ فرد در چنين شرايطی دچار انواع امراض ذهنی و روانی ميشود و حتی حرفزدن را هم فراموش ميكند. اين فرد كه در جريان انفجار دفتر رياستجمهوری بازداشت شده بود، بعدها تبرئه شد.» حجاريان پس از طرح اين نمونهها پرسيد: «به راستی چه كسی غرامت اين افراد
را ميدهد؟ اگر قاضی تقصير كار باشد و اين امر در دادسرای انتظامی قضات مشخص شود، قاضی بايد غرامت بدهد. در عين حال، غير از مسائل مادی، بحث معنوی هم مطرح است. غرامت معنوی اين افراد را چه كسی ميپردازد؟ چه كسی از اينها اعاده حيثيت ميكند؟» وی يادآور شد: «در زمان حكومت اتحاد جماهير شوروی افرادی كه مشغول جنايات استالين شده بودند، بعدها در دوران خروشچف و برژنف اعاده حيثيت شدند.» عضو شورای مركزی جبهه مشاركت پيشنهاد داد كه نمايندگان مجلس برای پرداخت غرامت مادی و معنوی اين افراد طرحی تهيه كنند كه طبق آن، در صورت تخلف حكومت، غرامت مادی اين اقدامات از محل بودجه دستگاه قضايی كسر شود. اگر هم قاضی مقصر
باشد، او شخصاً جريمه دهد. «همانند كاركنان دولت كه در صورت تقصير، جريمه میدهند.»

پيمان: اميدوارم «روزه سياسی» زمينه همانديشی برای «بازسازی اصلاحات» را فراهم آورد دكتر «حبيبالله پيمان» دبيركل جنبش مسلمانان مبارز، از گروههای عضو ائتلاف ملی ـ مذهبی، دوشنبه شب در مراسم افطار دومين روزه سياسی، اين اقدام را «نقطه عطفی در جريان مقاومت مدنی برای اعتلای جريان اصلاحی» خواند. اين فعال سياسی كه در دفتر مركزی جبهه مشاركت سخن ميگفت، اظهار داشت: «در شرايط كنونی در جامعه ما، همه جا صحبت از
بنبست، انفعال، يأس و پايان اصلاحات است. درحالی كه مقاومت امروز ما نشانگر زنده بودن جنبش اصلاحی است. هرچند كه تعداد افراد مقاوم نسبت به اكثريت ظاهراً خاموش جامعه ناچيز و قدرت آنها نسبت به اقليت اقتدارگرا و حاكم اندك است». پيمان درعينحال با ياد آوردن عملكرد «ابراهيم»، از پيامبران بزرگ الهی، گفت: «اندك بودن تعداد يا قدرت نبايد ما را از راهی كه ميرويم، باز دارد. همچنانكه ابراهيم زمانی خود يك ملت بود. چرا كه در وجودش اراده تغيير وضعيت موجود، وجود داشت و درنهايت هم توفيق يافت». وی درعينحال در ادامه سخنانش به بررسی اين مسأله پرداخت كه «چرا مسؤوليتی كه برای اصلاح امور بايد بر دوش همه مردم
باشد، تنها به دوش عدهای معدود افتاده است؟» اين فعال ملی ـ مذهبی پاسخ پرسش خود را در آن يافت كه نگاه جريان اصلاحی بيشتر به عرصه قدرت بوده و كمتر به جامعه و سازماندهی نيروهای اجتماعی توجه شده است. پيمان درعينحال بر ضرورت اصلاحات در عرصه قدرت پای فشرد و گفت: «ما در عرصه قدرت شاهد هستيم كه جريان اقتدارگرا همچون سد سكندر و ديوار چين در برابر تحقق مطالبات اجتماعی ايستاده است. با اين حال، آنها هرجا را ديوار ميكشند، پس از مدتی فرو ميريزد. چرا كه پشت اصلاحات يك خواست ملی برای آزادی و تعيين سرنوشت خويش وجود دارد. درنتيجه هر اقدامی كه عليه آزادی انجام شود، پتانسيل جنبش را افزايش ميدهد. چنانكه
پس از توقيف مطبوعات، بازداشت دانشجويان، روزنامهنگاران و فعالان سياسی دامنه اعتراضها گستردهتر شده است. دبيركل جنبش مسلمانان مبارز در ادامه پرسش ديگر طرح كرد بدين مضمون كه «پتانسيل جنبش چطور آزاد ميشود؟» پاسخ پيمان آن بود كه «بايد از سنت مبارزه سياسی در كشور كه بيش از يك قرن سابقه دارد، درسهای بيشتری بگيريم». پيمان در ادامه با گذری اجمالی بر تجربيات مشروطه، نهضت ملی و انقلاب اسلامی و مقاومت اقتدارگرايان در اين دورهها در برابر مطالبات ملی، درنهايت به جنبش اصلاحی دوم خرداد رسيد و گفت: «اقتدارگرايان درحال حاضر درحال ايفای نقش اسلاف اقتدارگرای خود هستند و در نظر دارند فرصت اصلاحات را در
انتخابات آينده از جامعه ما بگيرند تا استبداد داخلی اگر بتواند با ياری بيگانگان اصلاحاتی يكجانبه و از بالا را در كشور پياده كند». وی تحقق چنين سناريويی را فاجعهای برای جامعه ايران خواند كه ميتواند دهها سال جامعه را به عقب برد. وی با اشاره به رسالت تاريخی روشنفكران و اصلاحطلبان برای ممانعت از بروز اين شرايط در عين حال اذعان كرد كه اعتماد ملت به اصلاحطلبان و روشنفكران كاسته شده است. پيمان دليل اين امر را در آن دانست كه «ديگر حرف زدن جواب نميدهد. برعكس، تكرار حرفهای گفته شده زدگی بيشتری ايجاد ميكند. چرا كه مردم در شرايط كنونی از ما عمل ميخواهند تا احساس كنند كه نخبگان روی مواضع
اصلاحی خود ايستادهاند.»

• همسر آقاجری: يكسال و سه ماه است كه عدالت جمهوری اسلامی شامل حال همسرم شده است «زهرا بهنودی» همسر دكتر «سيدهاشم آقاجری» استاد دانشگاه و كانديدای زندانی جايزه صلح نوبل، در مراسم افطاری دومين روزه سياسی از حمايت و همراهی آقاجری با اين اقدام خبر داد. وی كه دوشنبه شب در دفتر مركزی جبهه مشاركت سخن ميگفت، با بيان اينكه «يكسال و سه ماه است كه در پی يك سخنرانی، عدالت جمهوری اسلامی شامل حال همسرم شده
است»، با اشاره به سخنان حجاريان پرسيد: «چه كسی ميخواهد غرامت نبود پدر در خانه را برای فرزندانم جبران كند و اين نفرتی را كه به جای عشق در دلهای آنها شكل گرفته، پاسخ دهد؟»

• همسر تقی رحمانی: اصلاحطلبان در جهت بازكاوی سلولهای انفرادی به عنوان شكنجهگاه و دستگاه قضايی اقدام كنند
«نرگس محمدی» همسر «تقی رحمانی» از بازداشتشدگان ملي-مذهبی در مراسم افطار دومين روزه سياسی با ابراز خوشحالی از اين گردهمايی كه آن را «اعتراض مردمی به حقوق انسانی، بشری و قانونی عزيزان زندانی» دانست، در عين حال از آنكه «پس از بيست و پنجسال كه از انقلاب ميگذرد، ناچاريم برای احقاق حقوق خود به دامان خداوند متوسل شويم» ابراز تأسف كرد. وی يادآور شد كه قبل از انقلاب نيز مخالفان مذهبی حكومت وقت، در مراسم چهلم شهدای خود، مراسم «حقخواهی در مساجد» را شكل داده بودند.
محمدی با بيان اين كه «متأسفانه پس از بيست و پنجسال، حقخواهی ملت چنين پاسخی گرفته است»، تصريح كرد: «در اين جمع خانوادههايی حضور دارند كه شاهين ترازوی عدالت در جگر آنها فرو رفته است و حق و حقوق خود را از دست رفته میبينند.» وی با اشاره به اين كه دو سال قبل نيز در آستانه ماه رمضان همسر وی و جمعی از فعالان ملی-مذهبی در زندان بودند، گفت: «آيا برای من و شما ننگ نيست كه در پای سفره افطار بنشينيم، در حالی كه انسانهای آزاديخواه در زندان با شرايط نامساعد به سر میبرند؟»
همسر رحمانی همچنين با انتقاد شديد از وزارت اطلاعات گفت: «خانواده بازداشتشدگان ملی-مذهبی مدتی پيش نامهای به وزير اطلاعات دولت اصلاحطلب نوشتند و در آن پرسيدند كه آيا ملی-مذهبیها در ناآراميهای خرداد ماه تهران دست داشتهاند يا نه؟ كه متأسفانه هنوز به اين پرسش صريح و آشكار پاسخی داده نشده است.» محمدی همچنين با اشاره به «سناريوهای مختلف دستگاه قضايی در مورد ناآراميهای اخير» گفت: «روز اول جمعی كه آنها را «اراذل و اوباش» ميناميدند و
موهايشان را ژل زده بودند و سابقه كيفری داشتند در تلويزيون آوردند و گفتند كه عامل اغتشاشات اينها هستند. بعد گفته شد كه تلويزيونهای ضدانقلاب چنين كردهاند. بعد از مدتی چند دانشجوی زندانی را به تلويزيون آوردند و مدعی شدند كه خانم «حقيقتجو» و نمايندگان اصلاحطلب مجلس، آنها را تحريك كردهآند. در حال حاضر هم دادگاه نمايشی برای دانشجويان تشكيل دادهاند و ميگويند كه عليجانی، صابر و رحمانی دستور اغتشاش از طريق تشكيل ن ج او به آنها داده بودند.»
وی پرسيد: «بالاخره عامل اين ناآراميها كيست؟ كدام سناريوی دستگاه قضايی را بايد بپذيريم؟ اراذل و اوباش مقصر هستند يا نمايندگان مجلس يا ان ای تی وی سلطنتطلبان يا رحمانی و عليجانی و صابر؟ آيا اين تناقضات فاحش جايی برای دفاع از دستگاه قضايی باقی گذاشته است؟ آيا اگر فردا رحمانی، عليجانی، صابر و سازگارا هم به تلويزيون بيايند و مصاحبه كنند، مشكل اين دستگاه حل میشود؟» همسر رحمانی در ادامه با قدردانی از جبهه مشاركت به خاطر برگزاری اين مراسم اعتراضآميز گفت: «متأسفانه جمعی
از فعلان سياسی، روزنامهنگاران و نويسندگان فكر ميكنند همين كه ميتوانند مطلبی بنويسند و پشت ميلههای زندان نروند، اين آزادی است. به همين خاطر هم در برابر ظلمهايی كه ميشود، سكوت ميكنند. در حالی كه اين آزادی نيست. آزادی يعنی «كنش ما». آيا خداوند در غير اين صورت از ما راضی خواهد بود؟» محمدی در پايان دو خواسته اصلی خانواده زندانيان سياسی از اصلاحطلبان را «تداوم اعتراضات گسترده نظير روزه سياسی» و «تلاش برای بازكاوی سلول انفرادی به عنوان شكنجهگاه دستگاه قضايی برای پايان اين رويه در جمهوری اسلامی» ذكر كرد.

• جلايیپور واقعاً چطور اين ظلم و بیوجدانی ادامه پيدا میكند؟
«حميدرضا جلايیپور» استاد جامعه شناسی دانشگاه تهران و عضو دفتر سياسی جبهه مشاركت در مراسم افطار دومين روزه سياسی به تجزيه و تحليل اين پرسش پرداخت كه «چرا بیوجدانی مخالفان آزادی و كسانی كه اين بازداشتها و برخوردها را انجام میدهند، ادامه میيابد و اين افراد، چطور شبها خوابشان میبرد؟»
وی در توضيح اين پرسش خود گفت: «حتی اگر فرض بگيريم كه به عنوان مثال آقای عبدی مجرم باشد، چطور اينها میتوانند پس از ده ماه زندان انفرادی جواب ندهند كه وضعيت او چگونه است؟ مخصوصاً كه بعضی از اينها قبل از انقلاب متدين و مبارز بودند. چطور میتوانند با عبدی كه جزو دو سه نفر اول حزب مشاركت است، چنين رفتاری كنند؟ چيزی كه اگر ما يك مملكت دموكراتيك داشتيم، بايد به خاطر داشتن اكثريت مجلس، بيشترين قدرت را میداشت، يا در مورد آقای سازگارا كه در انتشار روزنامه «جامعه» جزو همكاران
اصلی ما بود. ايشان جزو چهرههای انقلابی است، اما الان مدتهاست كه در زندان انفرادی به سر ميبرد. مگر او چه گفته است؟ او نامه نوشته و گفته كه آقا! شما بايد مخالف سياسی را بپذيريد. نكته ديگری هم كه گفته اين است كه قانون اساسی موجود نياز به اصلاح دارد. حالا به خاطر طرح اين دو مطلب ايشان را به زندان انداختهاند. در حالی كه او سه رگ قلبش را عمل كرده، ناراحتی گوارشی و ناراحتی شديد چشمی دارد. واقعاً كسانی كه اين كار را با او كردهاند، چطور شبها خوابشان میبرد؟ يا در مورد اين ملی– مذهبیهايی كه الان در بازداشت هستند، اگر به مصاحبههايی كه بعد از هفتاد روز انفرادی از دانشجويان گرفتهاند، توجه كنيم
تنها نكتهای كه وجود دارد و «شاه بيت اعترافات» اين است كه صابر، عليجانی و رحمانی از او خواستهاند كه ان ج او تشكيل بدهيم. مگر اين كار جرم است؟ واقعاً چطور اين ظلم و بیوجدانی ادامه پيدا میكند؟»
بدهيم. مگر اين كار جرم است؟ واقعاً چطور اين ظلم و بیوجدانی ادامه پيدا میكند؟» وی افزود كه بخشی از پاسخ به اين پرسش نيازمند تحليل روانشناسی است كه اگر ما امكانات و آزادی لازم داشتيم، ضروری بود كه تحقيق در اينباره را به يك تيم روانشناسی بسپاريم كه البته اين فضا و امكانات وجود ندارد. استاد جامعهشناسی دانشگاه تهران در اين مورد با ذكر دو دليل جامعهشناسی به تحليل موضوع پرداخت و گفت: «نكته اول آن است كه اين كار با سازمانهای دموكراتيك ممكن است. يعنی اين قضيه تنها يك
فرد نيست كه اقدام ميكند بلكه يك سازمان است كه چنين ميكند. اين سازمان از يك سرباز وظيفه آغاز ميشود و به بازجو، قاضی و دادستان هم میرسد.» وی افزود: «اين همان نكتهای است كه ماكس وبر هم آن را تشخيص داده بود. او ميگفت كه سازمانهای بوروكراتيك به شكل مؤثر عمل ميكنند. يعنی همانطور كه در ارائه خدمات مؤثر عمل ميكنند، ظلم را هم به شكل مؤثر و سازمان يافته اعمال میكنند. از سوی ديگر، به گفته وبر، اين سازمانها به شكل قفسی آهنين عمل میكنند و افراد و اعضای خود را از جامعه بيگانه ميكنند. در نتيجه، كل افرادی كه در اين ساختار فعاليت ميكنند، مسؤوليت اقدام را برعهده ديگران میدانند. وبر در اين
زمينه معتقد بود كه راهی جز انداختن عمل ساختار در آينه افكار عمومی وجود ندارد. او معتقد بود كه نمايندگان مردم در مجلس بايد اين مسائل را افشا كنند. عرصه عمومی بايد آزاد باشد تا ما از شر سازمانهای بوروكراتيك در امان باشيم. در غير اين صورت، وضعيت به همين شكل ميماند كه هيچ كس مسؤوليت نمیپذيرد. ۱۰ ماه است كل سران مملكت مسأله عبدی را پيگيری میكنند اما هيچ كس جواب نمیدهد. بنابراين، راه حل آن است كه فضا باز شود تا بحثها صورت گيرد و خود سازمان بوروكراتيك بفهمد كه اشتباه كرده است.»

• حبيبی: فراتر از فشارهای موجود، بايد به دنبال راهكار بود «مهدی حبيبی» سخنگوی كميته دفاع از حقوق زندانيان دانشگاهی در مراسم افطار دومين روزه سياسی تأكيد كرد كه فراتر از برخوردهايی كه با زندانيان سياسی، دانشجويی و مطبوعاتی صورت ميگيرد، بايد به دنبال راهكاری برای حل مشكلات موجود بود. وی با بيان اينكه «ما در بدترين شرايط داخلی و بينالمللی بعد از انقلاب قرار داريم» افزود: «اصلاحات با تعاريف خاتمی به
حد نهايت كاركردی خود رسيده است، كسی را يارای نفی بنبست موجود نيست. فشار اقتدارگراها بر نهادهای اجتماعی و حتی نمايندگان ملت به حد نهايت رسيده است.» حبيبی با بيان اينكه «مشكلات موجود را نميتوان با كدخدامنشی حل كرد»، از اصلاحطلبان خواست تا با تشكيل جبههای فراگير شامل نيروهای هوادار دموكراسی، حاكميت را به پذيرش خواست ملی و برگزاری رفراندوم وادار كنند.

• عليرضا رجايی: حتی راديكالترين جريانات هم از طرح مكرر گسست و بنبست اصلاحات سود نمیبرند «عليرضا رجايی» از فعالان ملی-مذهبی و عضو هيأت مديره انجمن صنفی روزنامهنگاران ايران در مراسم افطاری دومين روزه سياسی با اشاره به صحبتهای خانواده زندانيان سياسی و مطبوعاتی گفت: «همه اينها تبعات نظم منحطی است كه پيش روی ماست و به قول آقای علویتبار كه نكته درستی را هم گفتهاند، هيچ رمز و رازی هم در آن وجود
ندارد.» وی اظهار داشت: «همان قدر كه موضوع به لحاظ نظری مشخص است، به لحاظ علمی مبهم است. چرا كه تضادها به نهايت رسيده و ايجاد تحول مشكل شده است.» رجايی افزود كه در شرايط كنونی مشكل اساسی ما زندانيان سياسی و خانوادههای آنها هستند: «اين نمونههای آشكار تبعات نظم موجود، تحليلبردار نيست. ما نياز به اقدام داريم و به همين خاطر اقدامات اعتراضی همچون «روزه سياسی» بايد ادامه يابد.» اين فعال ملي-مذهبی در بخش ديگری از سخنانش گفت : «با همه بحثهای موجود در مورد يأس و بنبست، اسم رمز يا اسم شبی كه چند سال پيش در تنهايی خود نيز نمیتوانستيم بگوييم، اينك آشكار شده و از تريبونها مطرح میشود.» وی
بر اين اساس تأكيد كرد: «راديكالترين جريانهای منتقد حاكميت نيز از آن كه پياپی از گسست در جنبش اصلاحی و بنبست اصلاحات سخن بگويند، سودی نمیبرند.» رجايی سخنان خود را با خواندن اين شعر به پايان رساند، «حديث ظلم تو و مظلوميت ما/ حقيقت است، چرا صحبت از مجاز كنيم.»

• مزروعی: افتخار میكنيم كه «اصلاحطلب حكومتی» هستيم و در جهت اصلاح حكومت ايستادگی میكنيم «علی مزروعی» عضو شورای مركزی جبهه مشاركت در مراسم افطار دومين «روزه سياسی» اظهار داشت: «بزرگترين چيزی كه ما از دست دادهايم، اين است كه ما شكست اخلاقی خوردهايم و آنچه كه امروز ما را دور هم جمع كرده، اعتراض به اين شكست اخلاقی است.» وی كه دوشنبه شب به عنوان آخرين سخنران در دفتر مركزی جبهه مشاركت سخن میگفت،
تأكيد كرد: «ما فكر نمیكرديم روزی فرا برسد كه فردی را به هر دليل حبس كنند اما در زندان حقوق اوليهاش را رعايت نكنند.» وی افزود: «جمع شدن ما در اينجا به اين معنی است كه جز قرائت حاكم از دين، قرائت ديگری هم وجود دارد كه قرائت رحمانی است و ما از آن پيروی میكنيم.» مزروعی همچنين با اشاره به جرياناتی كه بحث «اصلاحطلبان حكومتی» را مطرح ميكنند، گفت: «اين تقسيمبندیها نبايد به مرز تخريب برسد. ما افتخار ميكنيم كه اصلاحطلب حكومتی هستيم و با تمام وجود در جهت اصلاح حكومت ايستادگی میكنيم. اميدواريم همه جريانات در سر جای خود و به سهم خود در جهت اصلاحات حركت كنند تا بتوانيم مكمل يكديگر باشيم.»
|